Verslag zeilvakantie 2007

De track van deze reis op Google Maps:

  • Deel 1 van Monnickendam naar Gieselau
  • Deel 2 van Gieselau naar Denemarken en weer terug
  • Deel 3 van Gieselau terug naar Monnickendam

De track van deze reis op Google Earth (hier gratis te downloaden voor Windows, Linux en Mac):

  • Deel 1 van Monnickendam naar Gieselau
  • Deel 2 van Gieselau naar Denemarken en weer terug
  • Deel 3 van Gieselau terug naar Monnickendam

Zaterdag, 7 juni 2007
In tegenstelling tot andere jaren besluiten we dit keer niet onmiddellijk na het ingaan van de vakantie te vertrekken. De W7 die op vrijdag stond heeft daar ook mee te maken. Het geeft ons echter ook de mogelijkheid de vakantie enigszins 'onthaast' te beginnen. Deze zaterdag gebruiken we om de voorraden naar het schip te brengen en de laatste werkzaamheden te verrichten. We halen Jacco op om 18.30 en brengen de avond aan boord door.

Zondag, 8 juni 2007
Om 0700 uur staan we op en maken het schip gereed voor vertrek. Tegen 0800 is het zover. Er staat een zwakke W wind, kracht 3 en als we de Gouwzee hebben verlaten zetten we de fok bij, die ons 0.2 knoop extra snelheid geeft. Zodoende zijn we om 11.30 bij Enkhuizen en om 13.30 bij Staveren. Het schutten aldaar duurt niet al te lang, zodat we om 14.00 voor de kant liggen en een aanvang kunnen maken met het strijken van de mast. Om 15.00 zijn we daarmee gereed en beginnen we de vaartocht door de Friese wateren. In Warns tanken we en daarna is het varen, varen, varen tot we bij Bergum zijn. Daar leggen we de boot op aanwijzing van de havenmeester op de kop van een steiger en maken ons gereed voor de (late) avondrust. Morgen denken we richting Delfzijl te gaan en misschien (als het weer en de sluizen een beetje mee zitten) zelfs Herbrum! We betalen de havengelden, drinken nog een borrel in de kuip en gaan naar bed.

Maandag, 9 juli 2007
Om 07.00 uur gaat de wekker. Na de routinecontroles (olie, brandstof, koeling) vertrekken we. Het weer is tot onze verbazing (na alle aankondingen van regen en buien) schitterend! Weliswaar zijn er wolken, maar de zon schijnt tussendoor ook volop en het is een plezier om over de Friese wateren richting Groningen te varen. De brug bij Schuilenborg is nog dezelfde, maar de brugwachter zit nu in een schitterend hoog gebouw van waaruit hij een heel traject van het vaarwater kan overzien. Kennelijk is men ook hier overgegaan op bediening op afstand, want even verderop zien we dat de brug bij Stroobos geen eigen brugwachter meer heeft. De zaak wordt via camera's op afstand geregeld. Overigens is de (nieuwe) brug van Stroobos nu hoog genoeg voor ons om zonder opening te kunnen passeren. Bij de sluis van Gaarkeuken moeten we even wachten op een Duitse beroepsvaarder die containers vervoert. We zullen hem nog vaker tegenkomen. We mogen achter hem aan de sluis in varen. Daarna gaat het via de bruggen  van Noordhorn, Zuidhorn en Aduard naar de Paddepoelbrug bij Groningen. Daar moeten we wachten voor een stroom tegenliggers, plezierjachten en een groot beroepsschip. Ik heb dat beroepsschip niet in de gaten en moet daarom een heel stuk achteruit varen om hem uit de weg te blijven. Terwijl ik daarmee bezig ben word ik vanaf een tegenliggend plezierjacht aangeroepen met de vraag of ik die stukjes op internet heb geschreven. Ik begrijp er even helemaal niets van, maar Jacco helpt me uit de droom. De man zit op een zeiljacht met gestreken mast en komt dus blijkbaar uit Denemarken. Kennelijk heeft hij de reisverhalen gelezen en herkende aan de hand daarvan de boot! Grappig hoor! En leuk ook om te merken dat al die verhalen nog gelezen worden ook!
We stomen verder naar de Oostersluis en kunnen daar vrij vlot doorheen. Dan gaat het richting Delfzijl. We hebben in de getijdenkalender gezien dat het om 14.00 LW is bij Emden. Om het meest profijt van de vloed te trekken zouden we een uur daarna ter hoogte van de haven van Emden moeten zijn. Dat betekent weer dat we om 14.00 tussen de haven hoofden van Delfzijl dienen te zijn omdat het minstens een uur varen is naar de haven van Emden. Bij Delfzijl aangekomen willen we eerst nog tanken en krijgen we de teleurstelling te verwerken dat de watersportwinkel die een dieselpomp beheerde inmiddels de bedrijfsvoering gestopt heeft. Er is wel een bunkerboot, maar die hebben we een poosje geleden al in de richting van Groningen voorbij zien varen. Geen diesel dus! Dan maar een can uit de ijzeren voorraad toegevoegd aan de tankinhoud. Komen we in elk geval tot in Doerpen. De schutting bij de kleine zeesluis gaat vlot en daarna beginnen we naar de havenhoofden te varen, op enige afstand gevolgd door een stalen platbodem met gestreken mast. Een half uur later zijn we ter plaatse. Het is dan ongeveer 15.30 uur. Dat betekent dat de vloed al meer dan een uur doorstaat. Dat merken we. Zodra we buiten de haven zijn lopen we snelheden tussen de 7 en 8 knopen. Het gaat zo vlot, dat we na drie kwartier al ter hoogte van de haven van Emden zijn! Vanaf dat punt halen we zelfs snelheden van 9 knopen. Helaas is dat ter hoogte van Leer teruggelopen tot 8 knopen. Bovendien begint het dan te regenen en te onweren. Ik kan mijn nieuwe zeilpak uitproberen, dat gelukkig uitstekend voldoet. Maar het weer is niet leuk. Alhoewel we na al die regenvoorspellingen eerlijk recht hebben op een bui als deze. Ter hoogte van Papenburg is het met de regen afgelopen en kunnen we het laatste rak in droog weer afvaren. De plek waar indertijd de Ilona M aan haar droeve eind is gekomen passeren we zonder dat we de plaats echt kunnen herkennen. Blijkbaar heeft men alle sporen grondig uitgewist. Om 20.15 zijn we bij Herbrum en treffen een vrijwel lege sluiskom aan. Alleen een motorbootje is bezig de sluis in te varen en de lichten staan op groen. Wij melden ons onmiddellijk via de marifoon en ik geef ook aan dat er op 2 minuten achter ons nog een platbodem vaart. We leggen aan in de sluis en de sluiswachter is zo vriendelijk om de deur open te houden tot ook de platbodem binnen is. Tijdens het schutten maken we met de opvarenden een praatje. Men wil het schip naar Hamburg varen en zal dus dezelfde route nemen, die wij van plan zijn te volgen: via Küstenkanal, Weser, Hadelner Kanal en Elbe. Na Herbrum varen we naar Boellingenfähr. Helaas moeten we daar een hele tijd wachten. Er ligt al een schip in de sluis en van de andere kant moet er ook nog een passeren. Pas daarna mogen we naar binnen. Het duurt allemaal eindeloos. In het begin had ik nog goede hoop dat we Doerpen nog zouden halen. Maar allengs wordt die hoop minder. En inderdaad. Als we om 21.45 eindelijk de sluis van Boellingerfähr kunnen verlaten is de kans op schutting bij Doerpen wel verkeken. De sluis sluit immers om 22.00 uur. Als we om 22.15 ter plaatse zijn kunnen we dan ook niet meer doen dan aanleggen aan een steiger links in het vaarwater. Rechts voor de sluis treffen we de Eemspoort aan, een vrachtschip dat ons eerder op de dag op de Eems was voorbijgelopen even voor de Jann Berghausbrücke. Hij had het blijkbaar ook niet meer gehaald.
We liggen hier eerste rang: voor ons een spoorwegviaduct, waar regelmatig goederentreinen langs denderen en achter ons een brug in een provinciale weg, waarlangs auto's komen razen. En aan de overkant van het vaarwater de Eemspoort die de uitlaatgassen van zijn generator recht in onze kuip blaast. We nemen maar een borrel om de zaak wat vrolijker in te zien. Per slot zijn we vandaag een heel eind gekomen! Als we in bed liggen, zet de schipper aan de overkant de generator stop. Gelukkig.

Dinsdag, 10 juli 2007
Tegen 06.00 uur word ik wakker omdat de Eemspoort zijn generator aanzet en kennelijk aanstalten maakt om de sluis in te varen. Een half uurtje later worden we nogmaals wakker gemaakt door de marifoon, die ik per ongeluk de hele nacht heb laten bijstaan. Dat is geen ramp, want het apparaat schakelt zichzelf automatisch in de slaapstand als er geen berichten zijn. Maar nu horen we opeens een Duitse schipper die om een schutting vraagt bij een reis van Meppen naar Brake. Snel zetten we de marifoon uit. Maar het echte slaapgenot is nu wel verdwenen. We maken toilet en kleden ons aan. Daarna roep ik de sluiswachter op en vraag wanneer we geschut kunnen worden. Dat blijkt heel snel te kunnen. Na de passage van een schip uit de richting van Oldenburg mogen wij de sluis in. Zodoende varen we om 07.45 richting Oldenburg. Na zes uur varen zouden we daar om 13.45 moeten zijn. We zijn van plan daar een plekje in de haven te zoeken en de rest van de dag in rust door te brengen. Op de getijdenkalender hebben we gezien, dat we morgen pas om 10.00 of 11.00 hoeven te vertrekken, willen we om 16.00 in Bremerhaven zijn. Met een beetje mazzel moeten we diezelfde dag Otterndorf dan nog wel kunnen halen. We zullen zien.
Onderweg probeer ik samen met Jacco de software voor de NAVTEX berichten te installeren. De software die ik vorig jaar gebruikte (TrueTTY) beviel mij weliswaar uitstekend, maar het blijkt een probeerversie te zijn, die inmiddels meldt dat de proefperiode van dertig dagen is afgelopen. Dat zal wel, maar daar kan ik midden op het Küstenkanal natuurlijk weinig mee. In arren moede probeer ik het programma Radiocom nog eens. Vorig jaar moest ik dat afdanken omdat ik bij opstarten één of andere idiote foutmelding kreeg dat hij de (niet bestaande) 'ontvanger' niet kon vinden! Hoe het kan weet ik niet, maar na het aanklikken van het programma start Radiocom alsof hij nooit anders gedaan heeft! Even worstelen we met de instellingen, en komen we erachter dat de generator van de boot zoveel storingen veroorzaakt, dat het radiosignaal zelfs niet meer kan worden opgemerkt. Maar als ik de laptop op zijn eigen accu laat werken (zonder opladen vanaf de boordaccu dus) dan werkt het allemaal voortreffelijk! Probeer het maar niet te begrijpen!
In Oldenburg zal ik nieuwe software voor TrueTTY te pakken proberen te krijgen. Misschien kan ik het register van de laptop zo schoon maken, dat het programma niet door heeft dat er al eerder een versie op de computer heeft gedraaid.
Inderdaad zijn we tegen 13.30 bij Oldenburg. Helaas ligt daar de Eemspoort nog tegen de palen en liggen er links voor de sluis een drietal plezierjachtjes. Als ik de sluiswachter heb opgeroepen krijg ik van hem te horen dat de Eemspoort alleen de sluis in gaat en dat de plezierjachten pas daarna komen als er tenminste geen andere beroepsvaart is. Die is er wel, weten wij, want we hebben op 20 kilometer voor Oldenburg een Duitse vrachtvaarder ingehaald. Die zou er tegen de tijd dat de sluis leeg is van de Eemspoort wel ongeveer moeten zijn. Als we er echter over denken om te gaan balen van de wachttijd, betrekt de lucht tot pikzwart en krijgen we een echte 'Gewitterböe' over ons heen, compleet met regen, donder en hagelstenen. We trekken ons dus maar gauw terug in de kajuit en laten het onweer over ons heen gaan. Via de marifoon horen we dat de Duitse binnenvaarder de sluis oproept en inderdaad toestemming krijgt om binnen te varen. Van ons mag hij. De donderslagen knallen je om de oren en je wordt drijfnat in die bui!
Wij gaan wel een ronde later.
Dat blijkt een goede keus. Even later is de stortbui voorbij en ligt de boot vol met losgerukte blaadjes van de bomen langs te kant. Ik breng de wachttijd door met het verwijderen van al dat blad van de boot. Daarna gaat de sluis open en krijgen de plezierjachten groen licht. Het duurt even voor iedereen er in is, maar daarna zakken we snel naar het peil van Oldenburg. Na het uitvaren van de sluis stomen we naar de Caeciliënbrücke, die (zoals inmiddels gebruikelijk) weer uiterst traag wordt bediend. Wij kunnen echter de radarmast laten zakken en zijn dan net laag genoeg om onder de ongeopende brug door te kunnen. De andere watersporters moeten 5 minuten extra wachten. Flauw hoor! Intussen draaien wij de haven van Oldenburg in en leggen we de boot voor de kant. Daarna halen we eerst 4 cans diesel, zodat we voorraad hebben om Brunsbüttel te halen, en gaan daarna in de stad inkopen doen. Annet moet nog wat kleinigheden hebben en we bezoeken ook nog een internetcafe. 's Avonds gaan we eten bij de Fladenbrotbakker, wat ons uitstekend bevalt. Bij het naastgelegen internetcafe zoek ik nog wat software op, die ik op de boot installeer. Inderdaad blijkt TrueTTY na herinstallatie weer prima als probeerversie te draaien. Ik zal het ding nu echt registreren, want ik vind het programma makkelijker werken dan Radiocom.
We brengen de avond aan boord door, lezend en luierend. Morgen hoeven we pas om 10.00 uur weg en we kunnen dus uitslapen. Wel wil ik voor vertrek nog even een nieuw brandstoffilter monteren. Bij het vullen van de tank leek mij de inhoud van één can niet helemaal vlekkeloos te zijn. Vervelend, maar de filters zouden het moeten kunnen tegenhouden.
Terwijl Annet een boek leest, kijken Jacco en ik naar het begin van de film "Le fabuleux Destin d'Amélie Poulain", een 'feel-good movie' die aandacht vraagt voor het feit dat het echte geluk in de kleine dingen zit. Kan ik mogelijk goed gebruiken bij een les levo over geluk!

Woensdag, 11 juli 2007
We slapen uit. Voor ons doen dan. Het is 08.00 uur als we ons aankleden. Annet en ik gaan broodjes kopen en Jacco gaat douchen. Als we terug zijn, nemen we ons ontbijt. Heerlijke knapperige Duitse broodjes in een aantal soorten en maten. We drinken er koffie en melk bij.
Bij de planning gisteren hebben we ons voorgenomen vandaag omstreeks 10.00 uur te vertrekken. Dat is 3 uur voor HW Oldenburg en dus eigenlijk een beetje erg vroeg. Maar we willen proberen de schutting van 16.00 uur in de Geeste te halen. En daarvoor zullen we toch wat extra's moeten doen. Het lot wil echter anders. Ik haal het brandstoffilter los en zie dat het eigenlijk nog niet aan vervanging toe is. Het ding gaat 300 draaiuren mee en zoveel heeft hij er volgens mij nog niet op zitten. Het filterhuis is wel een beetje vervuild en dat maak ik dan ook schoon. Daarna zet ik het oude filter terug, bedien de brandstofpomp en start de motor. Als ik het ontluchtingsschroefje maar even heb losgedraaid, spuit de brandstof er al uit, zonder bellen of blazen. Alles werkt dus weer normaal. Dan zet ik de computer aan, en die weigert alle dienst! Hoe kan dat nou? Ik kijk de gelijkstroom voedingsomvormer na en die blijkt op 18 volt te staan, maar voor mijn besef heeft hij daar altijd al op gestaan. Wel staat er op de wisselstroom voeding dat er 15V in moet, maar ik meen serieus dat hij altijd op 18 volt heeft gewerkt. Om een lang verhaal kort te maken: het blijkt dat er een draadje los zit in de aangepaste stekker van de laptop en dat het voltage moet toch echt 15V zijn. Maar het duurt een behoorlijke poos voor Jacco en ik dat metend en uitproberend uitgevonden hebben. Pas om 11.15 vertrekken we derhalve uit Oldenburg. Maar dat blijkt geen ramp te zijn. We komen nu om 13.30 bij Elsfleth aan, waar het dan al anderhalf uur na HW is. Zodoende krijgen we op de Weser een dikke 1 en weldra 2 knopen stroom mee, zodat we met 8 knopen gemiddeld naar Bremerhaven stomen. Halverwege krijgen we een stortbui over ons heen, die enige naam mag hebben: het zicht vermindert tot amper 100 meter, maar het duurt gelukkig maar even en de paraplu vangt de meeste regen weg. Om 15.50 zijn we tussen de havenhoofden. Ik bel daarop de sluiswachter om te vragen wanneer wij geschut kunnen worden en tot onze verrassing mag dat onmiddellijk. We varen dus naar de keersluis en arriveren daar om 16.30. Om 16.40 varen we op de Geeste richting Lintig en het ziet er naar uit, dat we Otterndorf vanavond nog wel kunnen halen. Nu maar hopen dat het een beetje droog wil blijven!
Dat blijkt maar heel beperkt het geval. Terwijl de avond valt wordt de lucht nu en dan nog zwarter vanwege overtrekkende buien. We krijgen meer dan ruim ons deel van het hemelwater. Bij de sluis van Lintig merken we dat een eerdere passant zo onbeleefd geweest is om bij het verlaten van de sluis niet meer op de laatste bedieningsknop van het systeem te drukken. Misschien regende het op dat moment heel hard en had hij/zij geen zin om naar buiten te reiken. In elk geval staat nu de sluisdeur richting Bederkesa open en moet Jacco alsnog op de bedoelde knop drukken. Vervelend hoor! Daarna kan de normale sluisprocedure worden afgewerkt en verlaten we  Lintig om 19.20. Onderweg zien we zwermen vogels (mogelijk spreeuwen) van boom naar boom vliegen, kennelijk telkens opgeschrikt door het gebrom van de dieselmotor van onze naderende boot, tot ze met een grote boog terugvliegen naar hun oorspronkelijke slaapboom. Onze excuses voor het ongemak. Het is al ruim na zonsondergang als we eindelijk bij Otterndorf aankomen. Toch kunnen we bij de laatste schemering van de afgelopen dag nog net een vrij plekje langs de kant vinden. We leggen de boot snel aan en gaan na een borrel naar bed. Morgen om 07.00 uur opstaan en waarschijnlijk om 07.30 schutten!

Donderdag, 12 juli 2007
Inderdaad staan we om 07.00 uur op. Jacco en ik lopen voor het ontbijt even naar de dijk om naar de Elbe te kijken. Het ziet er allemaal behoorlijk grauw en grijs uit, maar de wind is W en niet al te sterk. Maximaal kracht 4. Hij waait bovendien recht in de richting van Brunsbüttel, zodat we niet mogen klagen. We lopen terug naar de boot en horen daar dat we het ontbijt nog even moeten uitstellen. De sluiswachter wil ons onmiddellijk schutten! Zodoende varen we voor 08.00 uur de haven in en leggen we aan bij de drijvende steiger. Tegenover ons ligt een grote motorboot met de naam Rigel. De schipper pakt ons lijntje aan en herkent ons als de schrijvers van de reisverslagen op internet. Dat is de tweede al dit seizoen! Straks worden we nog BNners! De man blijkt zelfs een geprint verslag aan boord te hebben en zegt de verhalen erg leuk te vinden. Grappig om te horen.
We gaan ontbijten en beginnen daarna met het bekende werk van het zetten van de mast. Dat verloopt zonder problemen en tegen 10.00 uur zijn we zover dat we kunnen vertrekken. We varen langs de prikken de Elbe op en steken daarna het vaarwater recht over naar de stuurboordskant. Een uur later liggen we op de 'Wartestelle' voor de sluis van Brunsbüttel. Helaas liggen we daar een hele poos. Inclusief het schutten (dat dit keer ook ruim tijd in beslag neemt) duurt de hele zaak een dik uur. Dat zijn we wel eens anders gewend geweest. Na het schutten stomen we naar de olieboer en laden daar een 40 liter diesel. Dan starten we de tocht richting Kiel. Onderweg incasseren we weer een aantal regenbuien, maar gelukkig is het allemaal minder dan gisteren. Aangekomen bij de 'Weichenstelle Oldenbüttel' draaien we het Gieselau-Kanal in en leggen aan vlak bij de brug: Feierabend! Ik neem een biertje om dit te vieren en tik dit verslag in. Morgen gaan we verder naar Kiel. Ik laat één van onze paraplu's in de kuip drogen. Als ik het ding daar neerleg, overweeg ik in een flits dat hij gemakkelijk door een onverhoedse windvlaag overboord zou kunnen gaan. Maar het is windstil en dus verwerp ik de gedachte onmiddellijk als overdreven. Terwijl ik echter zit te typen zie ik een plotselinge schaduw in het gangboord voorbij schieten. Als Jacco een pikhaak te pakken heeft gekregen en wij met gespannen verwachting buitenboord kijken zien we alleen nog wat luchtbelletjes op de plek waar de paraplu kennelijk voor altijd is verdwenen. We zullen zonder hem verder moeten. Het is niet anders.
's Avonds eten we chili con carne uit blik gevolgd door een toetje, dat naar vruchtenvla smaakt. Waarschijnlijk willen we niet weten hoe men dat tot stand heeft gebracht. De beschrijving ziet er nogal chemisch uit. Niettemin smaakt het goed. Na de maaltijd maken we een korte wandeling door het platteland in de omgeving van de sluis.
Als we weer bij de boot zijn maak ik een praatje met onze Duitse achterbuurman. Vanmiddag hadden we al gezien hoe ze met de giek als kraan een kleine, loodzware dieselmotor weer in het motorruim takelden. Nu zijn de mannen bezig met de verdere montage. Op mijn vraag antwoordt de monteur dat de schipper het ratelen van de distributieketting niet voldoende serieus had genomen. Kennelijk had hij het opgevat als een nieuw geluid van de motor en zich er geen zorgen over gemaakt. Dat had nogal rampzalige gevolgen gehad. Er is waarschijnlijk nog wel een dag sleutelen voor nodig om de zaak na revisie weer in orde te krijgen. Ik wens hem sterkte.
Terug aan boord kijken Jacco en ik de tweede helft van Amélie af. Grappige film over geluk en wat een mens moet doen of laten om dat geluk te vinden. Amélie regelt van alles en nog wat voor allerlei medemensen. Voor sommigen loopt dat goed, voor anderen minder goed af. Bovendien dreigt ze bij alle geluksregelingen voor anderen zichzelf te vergeten. Op het eind komt echter alles goed. Daarna zien we nog een paar afleveringen van het werk bij modehuis Chanel. Grappige docusoap! Om 23.00 gaan we slapen.

Vrijdag 13 juli 2007
Omstreeks 08.00 uur staan we op en om 08.30 varen we het kanaal van Gieselau uit richting Kiel. We eten al varende en ik haal de NAVTEX weerberichten van de Seewetterdienst Hamburg binnen. Ze luiden als volgt:

BELTE/SUND (55.5N 10.9E) WT: 17 C
SA 14. 00Z: SW-W  2-3  /       0.5 M //
SA 14. 12Z: SE-S   5   /       0.5 M //
SO 15. 00Z: SW    4-5  /       0.5 M //
SO 15. 12Z: W      3   /       0.5 M //
MO 16. 00Z: NE-E  2-3  /       0.5 M //
MO 16. 12Z: SE    4-5  /   7   0.5 M //
DI 17. 00Z: SW-W  0-2  /       0.5 M //
DI 17. 12Z: W      3   /  7-8  0.5 M //
MI 18. 00Z: SW     4   /       0.5 M //
MI 18. 12Z: SW-W  4-5  /       0.5 M //

WESTL.OSTS. (54.7N 12.4E) WT: 16 C
SA 14. 00Z: SW-W   3   /       0.5 M //
SA 14. 12Z: SE-S  3-4  /       0.5 M //
SO 15. 00Z: SW-W  3-4  /       0.5 M //
SO 15. 12Z: SW    2-3  /       0.5 M //
MO 16. 00Z: E     0-2  /       0.5 M //
MO 16. 12Z: E-SE   5   /       0.5 M //
DI 17. 00Z: NW-N  2-3  /       0.5 M //
DI 17. 12Z: W-NW  5-6  /  7-8   1  M //
MI 18. 00Z: SW     5   /       0.5 M //
MI 18. 12Z: SW     5   /  6-7   1  M //

Dat ziet er niet al te slecht uit. We zouden morgen een stuk in de richting van Denemarken moeten kunnen komen. Intussen varen we verder over het NOK en na een aantal kleinere regenbuien beginnen we in de buurt van Holtenau te komen. Aldaar drijven een 7-tal schepen doelloos voor de sluis. Omdat ik het niet leuk vind om ons schip zonder meer aan die meute toe te voegen, roep ik per marifoon de sluis van Holtenau op. Ondanks het bekende nautische spreekwoord daarover krijg ik tot drie keer toe geen reactie, zodat ik afsluit met de melding dat ik sluis Holtenau niet heb gehoord, uit! Of het daaraan gelegen heeft weet ik niet, maar even daarna reageert de sluiswachter toch en zegt op mijn vraag dat er over tien minuten geschut gaat worden. Hij houdt zich aan zijn woord en even later liggen we in de sluis. Dan duurt het echter als vanouds nog een hele tijd voor de sluis vol is en iedereen betaald heeft. Maar als ook dat allemaal geregeld is, worden de deuren naar de Kieler Förde voor ons geopend. We maken een zwaai naar bakboord en leggen ANDREA tegen de steiger. Daarna haal ik op de fiets de sleutels voor douche en toilet en maken we ons klaar naar de stad te gaan om inkopen te doen. Ik moet nieuwe sportschoenen hebben en we moeten nog een paraplu kopen ter vervanging van het exemplaar dat in Gieselau overboord is gegaan. Om 16.00 uur stappen we op de bus in de Kanalstrasse en rijden met een 'Kleingruppenkarte' die ons door de chauffeur wordt aangeraden (de hele dag geldig en anderhalve euro goedkoper dan drie retourtjes) naar het 'Hauptbahnhof'. Jacco regelt daar zijn kaartje voor de reis van morgen en daarna lopen we het winkelcentrum in. In een warenhuis kopen we wat spullen voor Annet en een nieuwe paraplu voor ons beiden en in een verderop gelegen sportzaak schaf ik mijzelf nieuwe joggingschoenen aan van hetzelfde merk als mijn versleten exemplaren en voor de helft van de prijs die ik indertijd betaalde. Voorwaar geen slechte koop! Daarna lopen we (kan ik gelijk mijn nieuwe schoenen uitproberen!) naar een ons bekend internetcafe in de buurt en mail ik wat briefjes naar de kinderen. We bekijken nog even wat websites over de weersverwachting voor deze omstreken en die zijn allemaal in overeenstemming met de voorspellingen van de 'Seewetterdienst Hamburg'.
Daarna nemen we de bus naar de 'Tatsch Mahal', een Indiaas restaurant waar we ook vorig jaar uitstekend hebben gegeten en dat we nu weer uitkiezen voor het afscheidsetentje met Jacco. Ook deze keer worden onze verwachtingen helemaal gehonoreerd. We bestellen de 'Grillplatte' voor drie personen, waar Annet en ik donkere 'Heffeweizen' bij drinken, en Jacco cola. We sluiten af met een dessert van Indiase snit en we bevinden het geheel prima in orde.
De bus laat ons vanaf dat moment echter in de steek. Op het bordje bij de bushalte zien we dat de lijn die ons terug zou moeten brengen naar de haven na 20.00 uur niet meer rijdt. Dat is een beetje jammer natuurlijk. Een andere buslijn echter vervoert ons naar Wik, in de buurt van het veerbootje over het NOK. Omdat de aanlegplaats een halve kilometer verplaatst is in verband met 'Kanalarbeiten' moeten we eerst nog een flink stuk lopen. En datzelfde geldt als we aan de overkant zijn aangekomen. Vanaf de veerboot naar de haven is het nog wel een dikke kilometer lopen. We zullen maar denken dat op deze manier de overtollige calorieën worden weggewerkt.
Aan boord type ik dit verslag in en daarna borrelen we nog wat in de kuip. Het is een prachtige avond. Hoewel er helaas geen avondrood wordt gezien. Nou ja ... een heel klein beetje dan!

Zaterdag, 14 juli 2007
Het is 06.00 uur als de wekker gaat. Jacco gaat vertrekken en wil de bus van 06.30 hebben om zijn trein op tijd te kunnen halen. Annet heeft gisteravond zijn lunchpakket al gereed gemaakt. We brengen hem samen naar de bushalte en precies op tijd (zoals een Duitse bus betaamt) vertrekt lijn 91 met Jacco aan boord naar het hoofdstation van Kiel. Wij maken van het vroege tijdstip gebruik om snel te douchen in het toiletgebouw en verder ons klaar te maken voor de nieuwe dag. Daarna lopen we nog even naar de voormalige bedrijfsgebouwen van Tiessen om te zien wat daar van is overgebleven sinds het bedrijf vorig jaar werd opgedoekt. Er blijkt nu een schipperscafe te zitten, waar men bier schenkt en voorleesavonden van bekende schrijvers organiseert. Waarschijnlijk alleen in de zomermaanden, want buiten het seizoen is er op watersportgebied natuurlijk niets te doen. Zonde om dit allemaal te zien gebeuren.
Nadat we bij de portier van het sluiscomplex de sleutels voor het toiletgebouw hebben ingeleverd, halen we bij de locale slager nog twee 'Frikadelle', Duitse platte gehaktballen gemixt met uien en allerlei kruiden. We vinden deze vleesvariant erg lekker, hoewel we waarschijnlijk niet precies willen weten wat er allemaal in gestopt wordt. Daarna maken we het schip gereed voor vertrek naar zee. Ik laad de route naar Marstal in de GPS en we kunnen losgooien. Het eerste stuk tot aan de uitgang van de fjord, varen we op de motor met de fok bij als steun. Er staat zo weinig wind, dat we op de zeilen alleen nauwelijks voortgang maken. De GPS begint reistijden te melden van 10 en meer uren. Dat hadden we niet in gedachten! Buiten de fjord kunnen we precies een half uur echt zeilen. Daarna neemt de wind weer zodanig af, dat het ijzeren zeil er weer bij moet en zelfs de fok het laat afweten. Op het eind van de reis (die in totaal zo'n 6 uur duurt) kunnen we de fok nog weer even bijzetten. Om 15.00 zijn we bij de ingang van de geul naar Marstal en om 15.30 leggen we de boot in een box. Even daarna pakken we de fietsen om een blik op Marstal 2007 te werpen en te kijken of we in het internetcafe een aantal mailtjes kunnen versturen. Dat laatste wordt een grote teleurstelling. Het internetcafe waarvan we vorig jaar zo dankbaar gebruik hebben gemaakt, blijkt dat ene seizoen niet te hebben overleefd. Inmiddels is de ruimte omgetoverd tot een opslagplaats voor machinerieën. Jammer, maar helaas.
Om 18.00 nemen we het besluit een pizza te gaan eten bij het restaurant op de jachthaven. Helaas blijken alle plaatsen op het terras bezet en we vinden het te warm om binnen te gaan eten. Daarom gaan we per fiets naar een restaurant bij de veerboothaven, aangeduid als 'Havnens spisehus', alwaar we heerlijk eten. Annet een 'Kapitänsbøf', wat een biefstuk blijkt te zijn, en ik een 'Dagens fisk', vis van de dag, wat uitdraait op een stuk kabeljauw, heel speciaal klaargemaakt. Daarbij drinken we elk een 'Store fadøl', erg lekker!
Terug op de haven maken we een rondje over het feestterrein. Vandaag is dag 3 van de 'Grollefeste', een locaal seizoensfeest, dat gevierd wordt met allerlei lawaaimuziek en grote sloten drank. Voor de kleintjes is er een kermisje georganiseerd: botsauto'tjes, draaimolen, ballentent, kop van Jut, soort grabbelton, enzovoorts. Het ziet er allemaal erg leuk uit, maar het volume van de muziek doet voor vannacht het ergste vrezen, want het feest duurt tot 02.00 uur! Onderweg worden we aangesproken door een Deense mevrouw met een tas vol Deense vlaggetjes. Ik denk dat ze er één wil verkopen voor het goede doel, maar dat is niet helemaal het geval. Ze vraagt om ondersteuning voor de plaatselijke voetbalclub en zo'n Deens vlaggetje kost 20 kronen. Als we dat betaald hebben moet ik mijn naam en adres op het vlaggetje zetten en daarna wil ze het ding weer terug! Voorzover wij begrijpen heeft het met een loterij te maken, waarvan de trekking morgen zal plaatsvinden op hetzelfde pleintje waar we het vlaggetje gekocht hebben. Nu ja ... ik geloof het wel. Mocht ik iets gewonnen hebben, dan vertrouw ik erop dat mij de prijs wordt nagestuurd. Per slot heb ik mijn adres gegevens genoteerd!
Na onze wandeling over het terrein, drinken we in de kuip nog een glaasje sherry en gaan dan tegen 23.00 naar bed. De muziek knalt dan nog snoeihard uit de luidsprekers en zelfs in de kajuit is dat niet te negeren. Daarom slapen we vannacht met oorproppen in. Werkt heel goed. Je hoort niks meer!

Zondag, 15 juli 2007
Als we tegen 07.30 wakker worden (het uitslapen moeten we kennelijk nog oefenen!) staat er een stralende zon aan de hemel. Maar de wind is nog tamelijk kil. Toch maar een trui aan. Om 08.00 uur haal ik de weerberichten binnen voor de Noord- en de Oostzee. Ze luiden als volgt:

SEEWETTERBERICHT FUER NORD- UND OSTSEE
HERAUSGEGEBEN VOM SEEWETTERDIENST HAMBURG
15.07.2007, 06 UTC:

VORHERSAGEN BIS HEUTE MITTERNACHT:
BELTE UND SUND:
SUEDWEST UM 4, ABFLAUEND, SPAETER OSTDREHEND UM 3, SEE 0,5 BIS
1 METER.

AUSSICHTEN BIS MORGEN MITTAG:
BELTE UND SUND :
OST 3 BIS 4, RECHTDREHEND.

Dat ziet er niet slecht uit. We denken later vandaag richting Strynoe of Rudkoebing te vertrekken.  Maar eerst willen we nog bij het gratis haringeten gaan kijken. Dat zou om 10.00 uur een aanvang moeten nemen. Eerst vreesden we dat we daarvoor de kerkdienst van zondagmorgen zouden moeten verzuimen, maar gisteren zagen we op het mededelingenbord bij de kerk dat de dienst pas om 11.00 uur begint. Dus zelfs de gelovigen zullen gratis haring kunnen eten. Keurig geregeld!
Overigens beginnen we de dag met het uitproberen van ons electrisch oventje. Dat werkt prima. Annet heeft voorgebakken croissants gekocht en die worden nu met walstroom afgebakken. Heerlijk!
Tegen 10.00 uur gaan we kijken bij het 'gratis haring eten'. Het komt ons wat vreemd voor om dat om 10.00 uur in de morgen te doen, maar het hoort bij de activiteiten die men voor de toeristen heeft opgezet. Het festijn blijkt zich af te spelen in een grote tent. Als wij aankomen beklimt juist een muzikant het podium en belooft een hoop lawaai te gaan produceren. Een stel Denen staat aan de bar om grote flessen bier in te kopen en open te trekken en aan een stel tafeltjes zitten al wat andere Denen die zich met het leegdrinken van de flessen bezighouden. En in een hoek van de tent staan inderdaad grote schotels met haring, makreel, en andere minder herleidbare vissoorten, alsmede stukken met boter besmeerd Deens roggebrood. Kortom: het lijkt mij niks en we verlaten haastig de ruimte.
Tegen 11.00 uur pakken we de fietsen en rijden naar de kerk. De gemeente omvat een dikke vijftig personen van wie veruit de meesten vrouwen zijn. De schriftlezing is uit het evangelie en gaat over de rijke jongeling. Maar de preek wordt gehouden over een gedeelte van de Bergrede. Naar ik achteraf reconstrueer moet het gegaan zijn over de woorden van Jezus "Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt". In het gezang na de dienst komt namelijk herhaalde malen het woord 'dommer' voor, wat in eerste instantie bij ons heel verkeerde associaties oproept, zoals b.v. één of ander onnozel tv programma. Bij nazien in het woordenboek blijkt het daar helemaal niets mee te maken te hebben. De term 'dommer' betekent namelijk 'oordelen'.
Na de dienst rijden we even bij de supermarkt langs. Die is ook op zondag namelijk open van 10.00 tot 16.00 uur. Dat zal ongetwijfeld alleen in de zomermaanden het geval zijn, als Marstal krioelt van de toeristen. Maar het komt ons nu even goed uit. We kopen nog wat groente, zowel vers als in blik en kopen ook nog wat voorgebakken croissants voor het ontbijt. Dan rijden we weer naar de haven, bergen de fietsen weg en maken het schip gereed voor vertrek naar zee. Ik zet de koers naar Rudkoebing in de GPS en we gooien los. Als ik echter achteruitsla en daarbij het roer hard aan stuurboord leg om te voorkomen dat we (zoals Andrea met haar rechtsdraaiende schroef altijd doet) naar links worden weggetrokken, hoor ik een merkwaardig knarsend en klapperend geluid. Het lijkt erop dat het blok waarmee de bewegingen van het stuurwiel op de roerkoning worden overgebracht lichte speling heeft. Annet wil eigenlijk onmiddellijk weer aanleggen om de zaak te onderzoeken, maar ik zeg dat dat in Rudkoebing ook kan gebeuren. In het ergste geval kunnen we het stuurwiel niet gebruiken, maar dan kan onmiddellijk de helmstok op de roerkoning gemonteerd worden, zodat we op die manier nog kunnen sturen. De helmstok ligt daarvoor zelfs altijd al klaar in de achterste bakskist. We varen dus door. En het blijkt dat de gewone roerbewegingen normaal worden uitgevoerd en het probleem zich dus mogelijk alleen voordoet als er grotere krachten op de roerkoning worden uitgeoefend dan gebruikelijk. Ook dat zal moeten worden verholpen, maar dat kan dus morgen ook nog wel.
Op de motor en de fok varen we rustig de vooraf ingestelde koers af en zijn om even voor 15.00 in Rudkoebing. Ook het vinden van een vrije box kost geen moeite en zodoende kunnen we van een uitgestelde siësta gaan genieten.
Om 16.00 pakken we de fietsen en rijden Rudkoebing zelf in op zoek naar een internetcafe, dat daar we daar in een voorgaand jaar hebben aangetroffen. Ook dit etablissement blijkt niet meer te bestaan. Zoals we al vreesden was ook dit bedrijf een eendagsvlieg. Dat is des te vervelender omdat er verder in heel Rudkoebing geen dergelijke instelling te vinden is. Weer geen berichten naar het thuisfront dus! Volgende haven beter. Om onszelf te troosten kopen we bij een locale ijssalon een Deens ijsje, waarvoor het verkleinwoord eigenlijk niet meer van toepassing is. Het is een grote hoorn, gevuld met drie bollen schepijs, opgevuld en overgoten met een enorme slinger softijs, en het geheel gedoopt en gerold in de chocoladehagel. Je bent een kleine 20 minuten bezig met het ding te verorberen. Hij kost dan ook 40 kronen per stuk, wat neerkomt op zo'n dikke 5 euro, maar dan heb je dus ook wat! Daarna fietsen we nog een stuk verder door het stadje, totdat ik bedenk dat ik de Mittelfrist weerberichten voor de Oostzee nog wil opnemen. Snel terug naar de boot dus. De voorspellingen voor de komende dagen luiden als volgt:

MITTELFRIST - SEEWETTERBERICHT FUER DIE OSTSEE
HERAUSGEGEBEN VOM SEEWETTERDIENST HAMBURG
15.07.2007, 06 UTC:

KATTEGAT (56.9N 11.5E) WT: 16 C
MO 16. 00Z: SW-W  0-2  /       0.5 M //
MO 16. 12Z: E     3-4  /       0.5 M //
DI 17. 00Z: E-SE   5   /        1  M //
DI 17. 12Z: S-SW  6-7  /   8   1.5 M //
MI 18. 00Z: SW-W  6-7  /  8-9   2  M //
MI 18. 12Z: SW-W  6-7  /   8    2  M //
DO 19. 00Z: W      7   /  9-10 2.5 M //
DO 19. 12Z: W     4-5  /        1  M //
FR 20. 00Z: W      3   /       0.5 M //
FR 20. 12Z: S-SW  3-4  /       0.5 M //

BELTE/SUND (55.5N 10.9E) WT: 17 C
MO 16. 00Z: NE-E   4   /       0.5 M //
MO 16. 12Z: SE    2-3  /       0.5 M //
DI 17. 00Z: SE-S  4-5  /       0.5 M //
DI 17. 12Z: SW-W  6-7  /  8-9  0.5 M //
MI 18. 00Z: SW     5   /       0.5 M //
MI 18. 12Z: W     4-5  /   7   0.5 M //
DO 19. 00Z: W      4   /       0.5 M //
DO 19. 12Z: W     3-4  /       0.5 M //
FR 20. 00Z: W-NW  2-3  /       0.5 M //
FR 20. 12Z: W     2-3  /       0.5 M //

Dat ziet er voor de dinsdag en de woensdag dus in elk geval niet goed uit. En als we verder zouden willen naar het noorden en dus in de uitlopers van het Kattegat terecht komen voor de donderdag ook niet. Nu wordt de soep meestal niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend. En vooral de Seewetterdienst Hamburg heeft er een beetje een handje van om de zaak somberder voor te stellen dan nodig is. Zo veronderstel ik dat die windkrachten 8 en 9 op windstoten slaan in buien, maar ik ben zo vrij te menen dat dat wel een beetje aan de overdreven kant is. Maar goed: duidelijk is dat er voor dinsdag en woensdag voor ons teveel wind zal staan. We passen de aloude tactiek toe: we zorgen dat we in een ons onbekende haven liggen, zodat we op de fiets wat verkenningsritten in de omgeving kunnen maken. Voor morgen zouden derhalve Dageløkke en Lohals in aanmerking komen. We besluiten eerst te gaan kijken of er plek in Dageløkke is. Mocht dat niet het geval zijn dan varen we door naar Lohals.
's Avonds eten we in het restaurant van het hotel aan de haven. Dat hebben we al eens eerder gedaan en vooral het 'buffetmenu' sprak ons toen wel aan. Dat kiezen we dus weer. Het buffet wordt aangeprezen met de slogan 'Spis hvat du kan', wat zoveel wil zeggen als 'Eet zoveel als je kunt'. Je kunt daartoe onbeperkt gebruik maken van de schotels met gebakken aardappelen en de saladebar. Het vlees wordt voorgesneden door een ober, teneinde te voorkomen dat daarvan te veel wordt genomen. En dat alles voor de redelijke prijs van 119 Deense kronen, wat op zo'n  17 euro neerkomt. Reken daarbij het drankje (dat overigens behoorlijk duur is in Denemarken!) en je bent voor 25 euro klaar. Heel goed te doen volgens ons.
Na de maaltijd wandelen we nog wat over de haven en zien daar tot onze starre verbazing een Oostzeejol liggen met de naam van onze vorige boot 'Andrea II'. Hoe bestaat het!
We brengen de avond door in de kuip en kijken naar de film 'Emma' naar het boek van Jane Austen, met de bekende problematiek die Jane in vrijwel al haar boeken heeft aangesneden: jong meisje van goede komaf zoekt met vallen en opstaan haar eigen zo zelfstandig mogelijke plaats in de (toenmalige) maatschappij. Leuke verfilming!
Om 23.00 uur liggen we in bed.

Maandag 16 juli 2007
Het is 08.00 uur als we wakker worden. We ontbijten in de kajuit waarbij ik de gisteren gekochte 'Sild bidder' probeer: in kerriesaus verdronken stukjes haring. Het blijkt heerlijk! Na het opruimen van de ontbijtspullen ga ik me met de stuurinrichting bezighouden. Gisteren bij het uitvaren van de box leverde het draaien aan het stuurwiel voorbij de uiterste stop een knarsend en knerpend geluid op, dat niet veel goeds voorspelde. Ik veronderstelde zelfs dat het aangrijpingsblok op de roerkoning misschien los begon te komen. Deze morgen duik ik onder het motorluik om vast te stellen wat er werkelijk aan de hand is. Ik moet me als een slangenmens in allerlei bochten wringen om op mijn rug liggend achterover kijkend iets van het blok te kunnen zien. Maar het lukt en ik stel vast dat er met het aangrijpingsblok niets mis is. Dat is zo stijf vastgedraaid, dat ik er met mijn simpele steeksleuteltje geen beweging in kan krijgen. Daar kan het dus niet aan liggen. Als ik echter weer aan dek het stuurwiel tot één van de stops draai en met extra kracht nog verder probeer te draaien, doet zich hetzelfde verschijnsel voor: knarsende en krakende geluiden. Ik realiseer me dat ik druk bezig ben de tandraderen van de stuurkolom te molesteren. Niet meer doen dus. De rest van de vakantie zal het ding het wel uithouden, maar weer in Nederland zal er nader naar gekeken moeten worden. Mogelijk moeten er wat lagers en/of tandwielen vervangen worden. Voor alle zekerheid maak ik de bovenkant van de roerkoning helemaal schoon zodat de helmstok er in één keer op gezet kan worden. Mocht het nood geven, dan hebben we dus altijd nog de noodstuurinrichting nog. Of eigenlijk is dat natuurlijk de normale stuurinrichting, want standaard wordt de Wibo gewoon met helmstok geleverd!
Dan maken we het schip verder gereed voor vertrek naar zee. Bij het losgooien blijkt de dwarswind ons echter behoorlijk parten te spelen. Gelukkig worden we door een Deen op de wal geholpen. Hij houdt de laatste landvast stevig in handen terwijl wij het schip de box uit varen. Op het laatste moment gooit hij ons het eind toe en zijn we los van de wal.
Ik heb een koers uitgezet naar Dageløkke, maar in de vaargeul blijkt dat een onhaalbare zaak te zijn. Het haventje ligt recht in de wind en ik heb geen zin om twee uur tegen de golven in te motoren. Daarom veranderen we onze plannen. We gaan naar Svendborg dat wel bezeild is en dat bovendien dichterbij ligt. Ter plaatse is een internetcafe en zijn de voorzieningen aan restaurants en winkels vele malen beter dan in Rudkoebing of Dageløkke, zodat we het eventuele slechte weer (dat voor dinsdag en woensdag voorspeld wordt) daar makkelijker kunnen uitzitten dan elders. De tocht door de Svendborgsund verloopt voorspoedig en we zijn om 12.15 ter plaatse. Als ik echter vrolijk op een lege ligbox van de Lystboadehavn aan vaar, voel ik het schip opeens stoppen. We zijn vastgelopen op een ondiepte vlak voor de haven. In een reflex zet ik de motor in zijn achteruit en enkele seconden later zijn we weer vrij. Dan zie ik de ondiepte ook aan de lichtgroene kleur van het water. Had ik dus wel beter mogen opletten! Met een grote boog vaar ik alsnog naar de ligplaats toe. Het blijkt dat de ondiepte door de locale bevolking bij dit warme weer als zwembadje wordt gebruikt. Het krioelt van de moeders en kinderen die van zon en water genieten. Het is leuk om daar vanuit de kuip naar te kijken. Na de siësta gaan we per fiets naar het internetcafe en doen we nog wat kleine inkopen. Terug aan boord lezen en luieren we wat tot ik om 17.45 de Mittelfrist berichten voor de Oostzee kan binnenhalen. Ze voorspellen inderdaad voor morgen en overmorgen niet veel goeds:

MITTELFRIST - SEEWETTERBERICHT FUER DIE OSTSEE
HERAUSGEGEBEN VOM SEEWETTERDIENST HAMBURG
16.07.2007, 06 UTC:

WETTERLAGE:
DIENSTAG TIEF 1004 HEBRIDEN, ABSCHWAECHEND. DIENSTAG TIEF 1002
UTSIRA NORDOSTZIEHEND VERTIEFEND, MITTWOCH 993 NORDSCHWEDEN,
FREITAG 994 KARELIEN, DANACH ABSCHWAECHEND. DIENSTAG HOCH 1021
ALPENRAUM BIS RUMAENIEN, IM OSTTEIL ABSCHWAECHEND. DIENSTAG HOCH
1026 WESTLICH DER AZOREN, VERSTAERKEND. KEIL 1022 IRMINGER SEE,
LANGSAM OSTSCHWENKEND, DONNERSTAG 1021 NORDWESTLICH SCHOTTLAND,
FREITAG 1023 NOERDLICH SCHOTTLAND. DIENSTAG KEIL 1020 WESTLICH
PORTUGAL, VORUEBERGEHEND NORDOSTAUSWEITEND, SONST WENIG AENDERND.
FREITAG TIEFBILDUNG 1009 UNGARN, VERTIEFEND, NORDOSTZIEHEND,
SONNABEND 1003 WEISSRUSSLAND. FREITAG TIEF 995 WESTLICH KAP
FARVEL, VERTIEFEND, LANGSAM OSTZIEHEND, SONNABEND IRMINGER SEE.

VORHERSAGEN VON MO, 16.07.2007 00 UTC:
WINDSTAERKE BEAUFORT, WELLENHOEHE METER

BELTE/SUND (55.5N 10.9E) WT: 17 C
DI 17. 00Z: SE-S  4-5  /       0.5 M //
DI 17. 12Z: SW-W  5-6  /  6-7  0.5 M //
MI 18. 00Z: S-SW  4-5  /       0.5 M //
MI 18. 12Z: SW-W  5-6  /   7   0.5 M //
DO 19. 00Z: SW-W  4-5  /       0.5 M //
DO 19. 12Z: W      4   /       0.5 M //
FR 20. 00Z: W      3   /       0.5 M //
FR 20. 12Z: SW-W  0-2  /       0.5 M //
SA 21. 00Z: E     2-3  /       0.5 M //
SA 21. 12Z: E     3-4  /       0.5 M //

We zullen zien wat daar van terecht komt. In elk geval liggen we hier goed. We eten kalfsmedaillons met aardappelen en bloemkool en gebruiken daarna een dessert van Ymer (een soort Deense yoghurt, maar dan lekkerder). Een glaasje wijn dient ter besproeiing van het geheel. Heerlijk!
Op de fiets nemen we nog even een kijkje in de grote haven van Svendborg. Het is vol en warm en allerlei Denen zijn bezig met het opstoken van barbecue-vuren op de wal. We zijn blij dat wij hier niet bij hoeven liggen. Onze ligplaats is aanzienlijk aangenamer: uitgebreid zicht op de wijde Sund met alle voorbijvarende scheepvaart, zwemmende kinderen in het natuurzwembadje en zelfs wat kajakkers die het eskimoteren aan het beoefenen zijn. Geef ons de Lystboadehavn maar!
We brengen de rest van de avond lezend en luierend door in de kuip.

Dinsdag 17 juli 2007.
Het is 07.30 als we wakker worden. Ik maak snel mijn toilet en kleed me aan, omdat ik de weerberichten van 08.05 wil opnemen. Die blijken gunstig genoeg te zijn, zowel voor vandaag als morgen. De windkracht 6 uit de Mittelfrist blijkt opeens verdwenen te zijn en er blijft niet meer van over dan een dikke windkracht 5, morgen 4 tot 5. Op dat moment komt de havenmeester langs om te liggelden te innen. Merkwaardigerwijs hoeven we dit jaar maar 100 DK te betalen, terwijl wij uit onze gegevens kunnen nagaan dat het vorig jaar 120 DK was. Hoe dat te verklaren? Maar we zullen er niet tegen protesteren. We besluiten vandaag in Svendborg te blijven liggen, wat te fietsen en te winkelen en morgen of overmorgen verder te gaan richting Langeland en Sjaelland.
Om 10.00 uur gaan we naar het Natura museum, waarin de natuurlijke historie van het dierenleven in deze omstreken met beeld en geluid wordt duidelijk gemaakt. Het museum heeft drie niveau's. De vogels (logischerwijs) helemaal boven, de landdieren op de begane grond en de zeedieren in de kelder. Overal staan opgezette exemplaren van de verschillende diersoorten, wat een angstwekkend beeld oproept van een natuur die niet meer bestaat, behalve dan dat de restanten ervan in een museum terug te zien zijn. Zo is het natuurlijk niet bedoeld, maar zo werkt het wel. Dat wordt versterkt door filmbeelden die op de muur worden geprojecteerd van smeltende poolkappen en ijsberen die wanhopig naar leefruimte zoeken. Eerlijk gezegd kom ik niet al te opgewekt uit het museum tevoorschijn. Maar niettemin de moeite van het bekijken waard.
Na de siësta begeven we ons naar het winkelcentrum alwaar we wat inkopen doen en een internetcafe bezoeken. De mail wordt bijgehouden en de weerberichten nog even op de website www.dmi.dk bekeken. De Denen werken met een animatie, waarop voor de komende 24 uur de windrichtingen en -sterktes te zien zijn in heel hun eilandenrijk. Aan te bevelen voor het Nederlandse KNMI!
De avond brengen we door met luieren in de kuip. Helaas beginnen we in toenemende mate last te krijgen van het gebonk van de kennelijk losgewerkte scheg. Die zit met twee bouten en moeren vast, maar kennelijk is daar speling op ontstaan. Zal ik morgen toch het water in moeten om te kijken hoe de zaak erbij staat!
Om 23.00 gaan we naar bed.

Woensdag, 18 juli 2007
We staan weer omstreeks 08.00 uur op en ik haal de Seewetterberichte voor de Oostzee binnen. Het waait ons nog steeds te hard: windkracht 5 met hardere windstoten in de buien. We besluiten nu de fietstocht te maken, die we ons gisteren al hadden voorgenomen. Om 10.00 stappen we op en rijden route 55 af, die eerst richting West en dan richting Noord gaat, zodat we met een grote boog om Svendborg heen rijden en de omgeving kunnen verkennen. Het landschap is prachtig, zij het behoorlijk glooiend. Het gaat te ver om van 'bergen' te spreken, maar ook de heuvels zijn ons hoog genoeg. Toch lukt het ons beiden in de derde versnelling de hoogste colletjes te beklimmen. Als Annet het echter moet opgeven en het laatste stuk van een wel heel steile heuvel naast fiets moet lopen zien we op het straatnaam bordje de naam 'Alpvej' staan. Dat kon natuurlijk niet anders! Ik geloof dat dit gebied trouwens ook bekend staat als de 'Deense Alpen'.
Zoals gezegd is de omgeving prachtig en na een tocht van 2,5 uur komen we weer bij de boot aan. Het is dan 12.30 en tijd voor onze middagmaaltijd. We krijgen voor zes euro twee hele grote dozen patat (terwijl we toch echt de kleine versie hadden gevraagd, kun je nagaan hoe groot de grote versie moet zijn!) bij de Havnekiosk en krijgen die bij lange na niet leeg. Maar wel erg lekker. Daarna is er een siësta.
Als die afgelopen is zal ik er toch aan moeten geloven. Ik trek mijn zwembroek aan, klap de zwemtrap uit en ga te water. Het is stervens koud. Daar was ik dus al bang voor. Ik neem rustig de tijd om aan de temperatuur te wennen, maar moet verschillende keren wel heel diep ademhalen om de kou de baas te worden. Na een poosje besluit ik de sprong te wagen en gooi ik mezelf in het koude water. Als ik er een poosje in ben valt het allemaal gelukkig mee. Zo koud is het nou ook weer niet. Ik begeef me naar het roer en grijp op de tast naar de scheg. Als ik die met mijn volle hand heen en weer beweeg ontstaat inderdaad precies het geluid, waaraan we ons de laatste dagen zo vreselijk ergeren. Vooral 's nachts is het zeer vervelend. Komt er een schip voorbij, ligt ANDREA een beetje te deinen op de golven en word je wakker van het gebonk van de losse scheg! Ik vraag Annet om een steeksleutel en het lukt met nummer 20 om de bouten zodanig aan te draaien dat de beweging van de scheg steeds minder wordt, tot hij tot nul is gereduceerd. Hoera! Het lawaai is over en de reparatie is helemaal gelukt!
Hierna haal ik de Seewetterberichte binnen en blijkt er voor morgen windkracht 5 uit het Westen te worden afgegeven. Annet ziet het met enige argwaan aan, maar als we na het avondeten in het internetcafe de Deense meteorologische site bekijken, blijkt het allemaal erg mee te vallen. Niet meer dan windkracht 4 valt te verwachten. We gaan dus naar Dageløkke en kunnen dan het noordelijk gedeelte van Langeland gaan verkennen.
Om 23.00 gaan we slapen.

Donderdag, 19 juli 2007
Het is 07.30 als we wakker worden van het passeren van de veerboot naar Aeroe. Weliswaar maakt de scheg nu geen lawaai meer, maar de hekgolven van de passerende boot zijn zo hoog, dat ANDREA  ligt te steigeren in de box. We gaan er maar uit. Ik kleed me aan en haal de Seewetterberichte voor de Oostzee binnen. Het ziet er allemaal heel rustig uit. Zuidwesten wind, kracht 4-5. Dat zou allemaal moeten kunnen. Gisteren heb ik de koers naar Dageløkke al in de GPS gezet, zodat daar op gestuurd kan worden. Als ik om 08.30 bij de Havnekiosk probeer nog wat broodjes te kopen, blijk ik ketelaar te zijn. De Denen (die veel eerder vertrekken dan wij!) hebben alles al opgekocht. Nu ja ... dan behelpen wij ons met voorgebakken broodjes, die worden afgebakken in het electrische oventje. Dat kan ook. Na de maaltijd laden we water en maken vervolgens de boot gereed voor vertrek naar zee. We varen de box uit en leggen aan bij de oliesteiger, alwaar we voor 250 DK diesel tanken. Een dikke 25 liter, wat neerkomt op een prijs van 1, 50 euro. Veel duurder dan in Nederland en zelfs dan in Duitsland, maar je kunt het hier wel aan de waterkant krijgen. We gooien los en zijn weg richting Langeland. Na het afvaren van de Svendborg Sund stellen we de koers op de boei Thurø Rev, die de zuidoostelijke landpunt van Fuenen afdekt. Daarna liggen we een koers voor van 60 graden, pal op de tonnen van het vaarwatertje naar Dageløkke af. Op de kaart ziet dat er allemaal tamelijk overzichtelijk uit: twee kardinale ondieptetonnen aan het begin en twee laterale tonnen op het eind van het vaarwater. Maar in de praktijk blijkt het allemaal net iets ingewikkelder. De kardinaaltonnen mogen eigenlijk die naam niet hebben, ze overstijgen in omvang nauwelijks een visserijvlaggetje, zodat ze pas op het allerlaatst te zien zijn. En de twee laterale tonnen liggen zo dicht voor de haveningang, dat je ze pas ziet als je ze eigenlijk al niet meer nodig hebt. Bovendien waait er een inmiddels straffe zuidwesten wind die ons pal naar de haven blaast. Ik laat Annet dan ook tijdig de fok strijken, zodat we niet een te hoge snelheid zullen lopen als we de nauwe haveningang door moeten. En dan lijkt het noodlot toe te slaan: de fok laat zich met geen tien paarden verwijderen! Normaal trekt Annet aan de reeflijn van de rolfok, waardoor de fok op het voorstag wordt opgerold, maar deze keer zit het ding muurvast. Ook als ik alle druk uit de fok weg laat lopen door de schoot vrij te geven, is er geen beweging in te krijgen. Pas als ik uit alle macht aan de reeflijn trek en Annet tegelijk de lier met de zwengel ronddraait lukt het met een schok om het ding in beweging te krijgen. Net op tijd weg die fok! Ik zag ons al met een wapperend voorzeil in de haven een box opzoeken. Dat zou een puinhoop geworden zijn in deze harde wind! Ook nu kost het nog genoeg moeite om een box, die dwars op de wind ligt, fatsoenlijk binnen te varen. Gelukkig kan ik een lijntje werpen om de bovenwindse paal en lukt het Annet om een lijn aan de wal te krijgen. Door het vieren en weer aantrekken van de landvasten lukt het ons ook de benedenwindse paal van een lijn te voorzien, waarna het schip eindelijk in de box ligt.
Hierna lopen we naar de havenkiosk, alwaar we het havengeld kunnen voldoen: 110 kronen voor een schip van onze lengte. Voor Deense begrippen niet eens zo duur. Bovendien kunnen we in de winkel ook bolletjes krijgen, die we voor de lunch kunnen gebruiken. In de tussentijd heeft Annet een wasmachine gevonden, waarvan tegen betaling gebruik gemaakt kan worden. Een complete was wordt in de machine gestopt en schoon gewassen, waarna de droger er in een half uur voor zorgt dat de natte was weer droog wordt gemaakt.
Dan is het ruim tijd voor een verlate siësta.  
Daarna pakken we de fietsen en maken een tocht dwars over het eiland. Dat is op deze breedte niet zo'n afstand. Ongeveer 5 kilometer hoogstens. We rijden van Dageløkke naar Snøde Langdysse. Het bos gaat daar heel plotseling over in een klein strand van waaraf we een schitterend uitzicht hebben over de Grote Belt. Daarna rijden we langs allerlei bospaadjes en landweggetjes weer terug in de richting van de haven. Morgen (nemen we ons voor) fietsen we naar Lohals, de meest noordelijke haven van Langeland. Overmorgen denken we dan (wind en weer dienende) naar Nyborg te varen. In een biografie over Michiel de Ruyter die ik aan het lezen ben, zag ik tot mijn verbazing dat de grote zeeheld ook in deze wateren roem heeft vergaard. Tijdens een hulpactie van Nederland aan de Denen in hun strijd tegen de Zweden heeft De Ruyter leiding gegeven aan een amfibische aanval op Kerteminde en aan een beschieting van de forten van Nyborg. Nooit geweten! Zo krijgen deze havenplaatsen opeens een heel ander (historisch) gezicht!
's Avonds eten we aan boord en voor morgen hebben we een 'fiske platte' besteld, waarop verschillende soorten vis en salades worden gedrapeerd. Morgen om 16.00 kunnen we het ding in de locale viswinkel aan de haven ophalen. Kosten: 110 kronen, dus zeg 16 euro ... Heel redelijke prijs, denken we.
In de avondzon lezen en luieren we in de kuip. De zoveelste dag dat we mooi weer hebben! We zullen hopen dat dat nog lang mag duren.

Vrijdag, 20 juli 2007
We zijn nogal vroeg wakker. Iets na 07.00 uur. Annet neemt een douche en ik was en scheer mij aan boord. Daarna zet ik koffie en maak ik de computer gereed voor het weerbericht voor de Oostzee. De berichten zijn niet verrassend en we kunnen trouwens ook zo wel zien, dat het vandaag een schitterende dag wordt. We zijn van plan een fietstocht richting Lohals te maken. Dat zouden we vanmorgen kunnen doen. Mocht de temperatuur daar aanleiding voor geven, kunnen we vanmiddag nog gaan zwemmen bij het vlak naast de haven gelegen strandje. Ik haal broodjes bij de Købmand en terwijl we ontbijten in de kuip zien we de kleine visserbootjes terugkomen van de ochtendinspectie van de netten. Het resultaat is niet om over naar huis te schrijven. Men werkt met halve emmertjes, naar schatting per bootje enkele tientallen vissen. Kennelijk dreigt de Oostzee net zo'n lege plas water te worden als het IJsselmeer of de Noordzee ... Treurig hoor! We lezen en luieren wat en pakken daarna de fietsen om de tocht naar Lohals te ondernemen.
Om 10.15 vertrekken we en rijden naar het noorden over het zacht glooiende landschap van Langeland. Het ziet er allemaal schitterend uit. Eindeloze velden, golvende heuvels, nauwelijks auto's, bijna geen huizen: hadden we dit in Nederland! De fietskaart is duidelijk genoeg, maar de bewijzering van de fietsroutes laat soms wat te wensen over. Als we langer dan 10 minuten langs een provinciale weg fietsen, waarbij wij voortdurend door auto's worden gepasseerd, weet ik dat ik ergens een foutje moet hebben gemaakt. Kennelijk een afslag gemist. Op Langeland is dat niet erg, want alle wegen leiden naar een uiteinde van het eiland, of naar Bagenkop in het zuiden of naar Lohals in het noorden. Zo komen wij dan ook weldra in Lohals terecht. We nemen de haven even in ogenschouw. Geen plek waar je beslist met je boot moet hebben gelegen. Alles is behoorlijk standaard en helemaal aangepast aan de toeristen. Netjes en goed aangelegd, maar kennelijk worden de boten gestapeld tegen de kant gelegd. Dat is niet wat wij zoeken. We rijden de route langs de andere (oost) kant van het eiland weer terug. Wederom schitterende uitzichten en prachtige eenzame wegen. En boven alles de stralende zon in een blauwe hemel. Het kan niet op met het mooie weer! Tegen 13.00 eten en drinken we wat op het strand van de Grote Belt en fietsen daarna verder naar Dageløkke. Daar komen we omstreeks 13.45 aan. Na de siësta lezen en luieren we in de kuip. Dan halen we de 'Fiskeplatte', wat een aluminium schaal blijkt te zijn met allerlei visproducten: gerookte zalm, krab, een 'fiskedeller' (de visequivalent van de 'frikadeller'), tonijn en garnalen, voorzien van een stapeltje Deense besmeerde boterhammen. Zo kun je je eigen vis-smørrebrød maken. Tegen 18.00 doen we dat en besproeien de zaak met een paar glaasjes wijn. Heerlijk allemaal!
Intussen kunnen we het havengebeuren in de gaten houden. Terwijl de haven al bijna helemaal vol ligt, komt er rond 18.00 een enorme motorboot de haven binnenstormen. Type 'protserige patser'. Het merk is 'Sunseeker' en de naam 'Life'. Dan weet je het wel. Het schip is zo'n 14 meter lang en wordt vanaf de 'flying bridge' bestuurd door een krulharige 40 plusser, die ondanks de boegschroef maar nauwelijks de betonnen beschoeiing van de haveningang weet te missen. Het schip wordt op aanwijzing van de havenmeester in de breedste box van de haven gepropt, maar steekt dan nog altijd een dikke 5 meter buiten de palen. Volgens inlichtingen van onze tijdelijke havenburen moet het iemand zijn van de jetset uit Kopenhagen. Als ik veronderstel dat hij zich in de haven heeft vergist en met zijn jacht in Monte Carlo moet wezen, geven ze me wel gelijk. Maar de havenmeester zal blij met hem zijn, want hij zal wel een recordbedrag aan liggeld opleveren.
Om 20.00 uur haal ik de Seewetterberichten voor de Oostzee binnen. De berichten luiden als volgt:

AUSSICHTEN BIS MORGEN MITTAG:
BELTE UND SUND:
SCHWACH UMLAUFEND, SPAETER OST UM 4, SEE 1 METER.
AUSSICHTEN BIS MORGEN MITTERNACHT:
BELTE UND SUND :
OST BIS SUEDOST 4 BIS 5, SPAETER UMLAUFEND 2 BIS 3.

Geen punt dus. Volgens Fugawi is het 15 mijl en dus een uurtje of drie varen. Als we om 09.00 wegvaren, zouden we om 12.00 ter plaatse moeten zijn. Ook in Nyborg zijn we nog nooit geweest, en vooral sinds de onlangs verworven kennis over de bemoeienis van De Ruyter met Nyborg zijn we erg benieuwd!

Zaterdag, 21 juli 2007
's Nachts worden we een paar keer wakker van hevige regenbuien die op de boot neerkletteren. Toch is het de volgende morgen droog, zij het dat de lucht behoorlijk bewolkt is. Ik haal het Seewetterbericht van 08.00 uur binnen en dit blijkt toch nog net even anders te zijn dan het bericht van 12 uur geleden:

VORHERSAGEN BIS HEUTE MITTERNACHT:
BELTE UND SUND:
OST 4 BIS 5, SUEDWESTDREHEND, ABNEHMEND 2 BIS 3, SPAETER
UMLAUFEND, ANFANGS STRICHWEISE DIESIG, SEE 0,5 BIS 1 METER.

De wind is inmiddels al ZW en ook de kracht 5 klopt, maar het afnemen van de wind zal nog wel tot vanmiddag duren. We ontbijten in de kuip en maken daarna het schip gereed voor vertrek naar zee. Om 10.00 uur trekken we ANDREA voorzichtig de box uit en varen daarna de haven uit. We varen eerst naar de cardinale ton aan het begin van het vaarwater naar Dageløkke. Daarna kunnen we afvallen en zetten we de fok bij. Samen met de rustig draaiende motor halen we dan gemakkelijk snelheden van boven de 6 knopen. Op die manier is de reis binnen drie uren gemaakt. Hoe dichter we onder de opper van Fuenen komen, hoe lager de golven worden en hoe rustiger de boot vaart. In de havengidsen van Nyborg heb ik gelezen, dat we zouden moeten oppassen voor de drukke veerbootvaart die met watersporters absoluut geen rekening houdt. Inmiddels ligt echter de brug tussen Fuenen en Sjaelland er al jaren en van enige veerboot is dan ook niets meer te merken.  Ook de oude voorgeschreven route voor sportbootjes blijkt geheel in onbruik te zijn geraakt. Je mag met zeil- en motorbootjes nu overal varen waar je wilt. Nog sterker: er is nauwelijks nog enige beweging van beroepsvaart in de haven van Nyborg te ontdekken. De oude handelshaven is helemaal omgebouwd tot speelplaats voor watersporters, terwijl er op de voormalige kades allemaal appartementen zijn gebouwd met veel glas, ten behoeve van (zoals ze ongetwijfeld in de verkoopfolders hebben geschreven!) het prachtige uitzicht op het 'levendige' watergebeuren. Hoewel het met die levendigheid dus ontzettend meevalt. In de winter is er volgens mij hier helemaal niets meer te beleven.
Nyborg zelf is overigens een heel aardig plaatsje. Na het aanleggen van ANDREA in de Lystboadehavn pakken we de fietsen en nemen het stadje in ogenschouw. In de oude haven zien we een steekspel uitgevoerd door twee roeiboten. De spelers staan elk op een houten plankier dat is vastgebonden aan het hek van hun roeiboot. De boten worden vervolgens door twee teams in tegengestelde richting langs elkaar geroeid, waarna de riemen omhoog getild worden. Dan moeten de duellerende spelers elkaar onder het voorbijvaren van hun platform zien te stoten. Uiteindelijk lukt dat één van beiden, wat tot een groot gejuich leidt van de toeschouwers op de kant. Leuk, maar tegelijk ook een beetje triest. Dit is kennelijk de enige activiteit waarmee nog wat leven in de brouwerij kan worden gebracht. We fietsen verder. We vinden de 'Vor Frue Kirke', waar we morgen een dienst hopen mee te maken en we zien talloze terrasjes waar mensen gezellig een drankje kunnen drinken en voorbijgangers bekijken. Ook treffen we een Chinees-Thais restaurant aan, waar we vanavond van het 'Buffet' gebruik willen maken. Morgen denken we een stuk van de 'Østersøruten' te gaan rijden, zodat we de omgeving van Nyborg wat kunnen bekijken. Tenminste als de zon schijnt. Als het regent denken we aan museumbezoek.
Het eten in het restaurant blijkt voortreffelijk. We besluiten bij nader inzien toch het buffet te laten zitten en een regulier menu te bestellen. Dat heeft het voordeel dat we niet telkens van tafel hoeven op te staan om een volgend bordje vol te laden. We krijgen wonton soep en pangsits en kleine loempia's als voorgerecht en als hoofdgerecht een schotel met Pekingeend en kip. De zaak wordt afgesloten met lychees en Deens ijs. Heerlijk!
Terug in de boot lezen en luieren we tot de rode zonsondergang, die goed weer voor morgen zou moeten betekenen.

Zondag, 22 juli 2007
Misschien wordt het nog mooi weer vandaag, maar de dag begint met een dikke bewolking, waaruit een lichte motregen valt. Ik haal om 08.05 het Seewetterbericht voor Noord- en Oostzee binnen. Dat luidt voor vandaag als volgt:

VORHERSAGEN BIS HEUTE MITTERNACHT:
BELTE UND SUND:
OST BIS NORDOST 2 BIS 3, NORD- BIS NORDWESTDREHEND ZUNEHMEND
5 BIS 6, ZEITWEISE SCHLECHTE SICHT, SEE ZUNEHMEND 1 BIS 2,5
METER.

AUSSICHTEN BIS MORGEN MITTAG:
NORDWEST BIS WEST UM 6, SPAETER UM 5.

Ziet dat er al slecht uit, voor de zuidoostelijke Oostzee luidt het zelfs:

SUEDOESTLICHE OSTSEE :
SUEDWESTLICHE WINDE 8, ORKANARTIGE BOEEN.

Volgens de weerbeschrijving komt er een 'Sturmtief' van Sachsen naar de zuidelijke Oostzee. Dat zou de oorzaak van de 'Orkanartige Boeen' moeten zijn. We zullen zien. De motregen houdt inmiddels gestaag aan.
We besluiten vandaag (als het blijft regenen) naar het Nyborg museum te gaan en morgen (als het dan tenminste droog is) een stuk van de Oostzeeroute te rijden. Ik haal de broodjes die we gisteren bij de havenkiosk hebben besteld en we ontbijten (voor het eerst sinds dagen weer!) in de kajuit.
Daarna lezen en luieren we wat tot het tijd wordt om naar de kerk te gaan. We gaan lopen elk onder onze eigen paraplu, omdat dat de beste manier is om droog over te komen. De kerk zit redelijk vol. In elk geval voor Deense begrippen. Er zitten verschillende kleine kinderen bij hun ouders, die allemaal zichzelf bezig mogen houden met speelgoed, dat ze in een tas aangereikt krijgen. Op de tas staat de naam van de kerkelijke gemeente Nyborg, zodat dit kennelijk de gebruikelijke manier is om kinderen te helpen de verveling van een kerkdienst te verdrijven. In Middelfart hadden we iets dergelijks al gezien. Niks geen kindernevendienst of oppasdienst of kindercrèche, gewoon spelen in de kerk. Het kan, maar het is volgens mij niet een echt optimale oplossing. De reden van de aanwezigheid van al die kinderen wordt ook snel duidelijk: het is een doopdienst. De preek van de dominee gaat over Zacheüs. Niet echt een tekst voor een doopdienst, lijkt mij, maar het was de lezing volgens het kerkelijk jaar. Gelukkig maakt hij de preek niet al te lang. De doop zelf mag door alle kinderen van nabij bekeken worden. Van die mogelijkheid maken ze vrijwel allemaal gebruik. Voor de rest is de dienst wel weer heel erg traditioneel: behoorlijk ouderwetse liederen uit het Dansk Salme Bog en ook weer een Avondmaalsviering op het eind. Toch duurt de hele dienst amper een uur. Buiten gekomen blijkt het nog steeds te regenen. We lopen maar snel terug naar de boot en drinken daar koffie. Daarna een siësta en een korte lunch. Dan pakken we de paraplu's om naar het museum te lopen. Eerst brengen we een bezoek aan Mads Lerche Gård. Ik kan de uitspraak dit keer uitvoerig checken bij de mevrouw die ons de kaartjes verkoopt. Hij luidt: Mas Lerchje Gô. De d wordt dus niet of nauwelijks uitgesproken en ook een r voor een d wordt in de uitspraak gewoon weggelaten. Als ik veronderstel dat de Denen allerlei letters wel schrijven, maar nooit uitspreken, krijg ik helemaal gelijk. Dat is inderdaad zo. Het was mij eerder in een supermarkt ook al opgevallen, dat het woord 'rødgrød' wordt uitgesproken als 'reu-greu', ook weer zonder 'd'. Het is dan ook geen wonder dat het Deens (in elk geval voor onze oren) zo sloom en lijzig klinkt. Als je daar de merkwaardige keelklanken nog aan toevoegt die Denen gebruiken om de letter 'L' uit te spreken, is de indruk van slomigheid wel helemaal compleet.
Mads Lerche Gård was overigens een burgemeester van Nyborg van 1600 - 1608. Daarna hebben allerlei familieleden van hem er gewoond en is het huis in het begin van de 20e eeuw door zijn laatste nazaten als museum aan de stad geschonken. Het huis bevat allerlei gebruiksvoorwerpen uit de 17e en latere eeuwen. Zelfs zijn er een complete doktersapotheek en een horlogemakers werkplaats ondergebracht. Voor hetzelfde kaartje kunnen we ook een bezoek brengen aan het Nyborg slot. Dat is het fort, waarin de Deense koning jaren heeft gewoond. Toen de Zweden echter Fuenen veroverden, pikten ze ook het slot in. Het was een Nederlandse vloot onder leiding van Michiel Adriaensz. de Ruyter die de verovering van Nyborg heeft bewerkstelligd. In het hele fort was helaas geen enkele verwijzing naar Michiel te vinden. Er werd alleen vagelijk gesproken over 'de Hollandse vloot' en over 'geallieerde strijdkrachten'. In het gastenboek heb ik daar maar even een opmerking over gemaakt. In het De Ruyter jaar hadden ze toch minstens de naam van Michiel kunnen vermelden!
In de nog steeds voortdurende regen lopen we weer terug naar de boot. We betalen onze havenverplichtingen en bekijken de weersvoorspellingen op het tvscherm in het havenkantoor. De wind zal morgen 'let til jävn' zijn uit NW tot W. Dat is 'zwak tot matig' en heel wat anders dan de windkrachten die door Hamburg worden afgegeven. Het Duitse weerbericht spreekt (kennelijk bij nader inzien) om 17.00 over NW tot W 5 tot 6, later 4. Maar dat is nog steeds heel iets anders dan wat de Denen beweren. We zullen morgen dus wel zien wie er gelijk heeft. Gezien de overige voorspellingen van de Mittelfrist (met harde tot zeer harde wind verderop in de week) zullen we onze plannen liever aanpassen en weer naar het zuiden varen. Eind deze of begin volgende week kunnen we dan weer over de westelijke Oostzee richting Kiel varen. Of het weer zou zich snel van een betere kant moeten laten zien. Als ik dit schrijf is de regenbui, die al zo'n 12 uur aan de gang is, net opgehouden. Teken van een weersverbetering? Ik moet het nog zien!
Toch lijkt het bewaarheid te worden. Als we na de avondmaaltijd nog steeds geen regenspetters op het water zien, pakken we de fietsen en gaan de omgeving verkennen. Allereerst rijden we naar de plaats van de voormalige treinveerboten. Het is een terrein van vergane glorie. Hele gebouwencomplexen staan er nog, indertijd gebruikt voor goederenoverslag. Inmiddels zijn alle ramen met houten platen dichtgetimmerd. Ook zijn er hier en daar nog rails te zien, waarlangs de wagons naar de veerboten reden. Maar het gras groeit welig tussen de bielzen en de spoorstaven zijn zwaar verroest. Tenslotte bezien we de feitelijke veerhavens: schuin toelopende insteekhavens met betonnen kademuren. De hefinrichting voor het aanpassen van de oprijbaan aan de hoogte van het schip is er nog, maar voor de rest is er niets meer dat aan het vroeger zo drukke gebeuren herinnert.
Dan rijden we verder over de Store Belt Vej. Halverwege passeren we de snelweg naar Kopenhagen, die tegenwoordig over de Store Belt brug loopt. Het is ontiegelijk druk op de weg. En ernaast lopen twee spoorbanen, die een verdieping lager over de brug naar Sjaelland gaan. De veerboten zijn inderdaad compleet en totaal overbodig geworden. Het uitzicht over het water op het eind van de weg is schitterend. Aan de waterkant krioelt het dan ook van de dure vakantiehuizen met zicht op zee. Zal wel onbetaalbaar zijn. Met een grote boog rijden we terug naar Nyborg. Onderweg komen we een grote steen met opschrift tegen. Het blijkt een gedenksteen te zijn m.b.t. de slag bij Nyborg op 23 november 1659. Vier Deense soldaten zijn daarbij kennelijk omgekomen (net zoals honderden anderen overigens!) en hun namen staan op dit monument. Toch nog een kleine herinnering aan De Ruyter dus.
We fietsen nog even over het havengebied in de buurt van de jachthaven. Daarbij nemen we de bouw van talloze appartementen in ogenschouw. Er staan er nog zoveel leeg en te koop, dat ik blij ben dat ik met de financiering ervan niets te maken heb. Dan rijden we weer naar de boot en bergen de fietsen op. Morgen gaan we naar het zuiden, weer en wind dienende natuurlijk.

Maandag, 23 juli 2007
Vertrokken uit Nyborg om 8.40. Eerste stuk (tot aan landpunt Kløverhage) op de motor. Daarna tot 12.00 op de zeilen. Wind uit W-ZW, kracht 4. Prima zeilen. Daarna op de motor de Svendborgsund door. Eerst tot Svendborg, daarna Ballen Marina en tenslotte Faaborg. Daar aangekomen om 16.10. Moeite om een ligplaats te krijgen. Vinden er één tot morgenochtend 11.00 uur. Gaan 's avonds eten bij de pizzaboer. Rest van de avond luieren we in de kuip. Maken gebruik van gratis draadloos internet. Blijkt niet onverdeeld genoegen. 's Avonds zo druk dat het onbruikbaar wordt. Berichten voor morgen slecht. Blijven waarschijnlijk liggen.

Dinsdag, 24 juli 2007
Sta al vroeg op en haal e-mails binnen met foto's van Dinand, onze kleinzoon. 's Morgens vroeg doet het internet het wel. Het regent behoorlijk. Met korte onderbrekingen tot 11.00 uur. Tijdens één van de korte droge periodes leggen we de boot in een andere box aan dezelfde steiger, dichter bij de wal. Hoeven we niet zover te lopen ook. Vervolgens gaan we op de fiets naar Faaborg en kopen wat kleinigheden: krant, puzzelboekje, en bij de bakker brood en twee gebakjes met de naam 'Gåsebryst', wat 'ganzeborst' blijkt te betekenen. Dan weer terug naar de boot. Ik lees de Volkskrant van maandag en maak me boos over de voornemens van het kabinet om geschikte plekken te zoeken voor eventuele kerncentrales. Het betekent niet, dat ze gebouwd gaan worden, maar er wordt alleen gekeken waar dat eventueel zou kunnen. Voor hoe dom houden ze ons in Den Haag eigenlijk? Wel kijken, niet bouwen? Kom nou toch! Inmiddels is het 12.00 en nemen we onze lunch. Daarna de siësta. In de middag gaan we nog eens naar het stadje, dit keer om te informeren naar het nieuwste boek van Harry Potter. Ik leef in de veronderstelling dat de boekhandelaar met al die buitenlandse gasten best de gok had kunnen wagen om een paar Engelse exemplaren voor de verkoop te bestellen. Maar helaas blijkt dat niet het geval. De winkeljuffrouw verwijst ons naar Svendborg en biedt zelfs aan het ding voor me te bestellen. Ik zeg dat ik hoop niet zo lang vanwege het weer in Faaborg te hoeven blijven. Daar heeft ze alle begrip voor. Wij rijden door en kijken nog even bij de supermarkt, die ook een schap met boeken heeft. Maar uiteraard zijn dat alleen damesromans en tijdschriften. Geen Harry Potter. We troosten onszelf met de aanschaf van drie flesjes speciaal bier, genaamd Willemoes, naar de beroemde Deense equivalent van Van Speyk die zichzelf met zijn schip opblies. We kopen Willemoes Schwartzbier, Willemoes Ale en Willemoes Stout. Ik veronderstel dat we bij vertrek uit Faaborg experts zijn op het gebied van de Willemoes bieren. We gaan terug naar de boot en weten een paar ernstige regenbuien mis te lopen.
Weer aan boord schrijf ik een antwoord aan een leerling uit 5 Havo, die per e-mail wil weten wat ze in haar profielwerkstuk Engels aan levensbeschouwelijks kan vertellen over "The Lord of the Rings" en "The Pirates of the Caribean". De profielwerkstukken moeten namelijk ook een hoofdstuk bevatten met een levensbeschouwelijke kijk op het onderwerp van het werkstuk. Ik probeer haar in een uitgebreide e-mail zo goed mogelijk duidelijk te maken wat voor levensbeschouwelijke elementen er in beide films aan de orde komen.
We eten 's avonds aan boord en wel een gerecht dat Teriyaki heet. Het is een Japanse schotel bestaande uit kippenvlees, rijst, groenten en champignons en het smaakt voortreffelijk! 's Avonds kijken we een film uit de selectie die ik heb meegenomen. Het wordt "Persuasion" naar het gelijknamige boek van Jane Austen. Prachtige opnames van een eeuw die zowel in uiterlijke verschijningsvorm als in gedachtengangen totaal voorbij is. Terwijl toch de mensen met hun gevoelens, keuzes en moeilijkheden helemaal herkenbaar blijven.

Woensdag, 25 juli 2007
We slapen uit tot 08.00 uur en ik bekijk via het draadloos internet de weerkaarten van de Deense weerwebsite. Het ziet er niet best uit. Windkracht 5 of meer uit het westen tot zuidwesten, we zouden scherp aan de wind moeten terwijl de golfhoogte tussen de 1 en 2 meter zal bedragen. Dat gaat ons te ver. Per slot hebben we nog minstens twee weken vakantie en we kunnen hier dus nog wel dagen blijven liggen. In elk geval voor vandaag besluiten we dat te doen. De buurman (een Duitser uit Hamburg) wil vandaag echter nog naar Kiel. Hij denkt dat wel te kunnen halen. Dat kan ook wel, maar het wordt waarschijnlijk wel afzien voor hem. Overigens is het weer fantastisch: de zon schijnt en de wolken zien er niet dreigend uit. Wij gaan vandaag met de bus naar Odense om te kijken of we de Engelse editie van de laatste Harry Potter te pakken kunnen krijgen. We vermoeden dat die in de eilandhoofdstad toch wel te vinden zou moeten zijn. Om 10.00 stappen we in de bus en rijden richting Odense. Het wordt een hele sightseetoer over het eiland. De bus stopt overal en pas een dik uur later zijn we in het centrum van Odense. Daar duurt het niet lang of we vinden een boekhandel. Helaas blijkt Harry daar al uitverkocht te zijn. Ik begin al een beetje somber te worden over onze kansen het boek te pakken te krijgen. Maar de eerstvolgende boekhandel heeft nog hele stapels in de schappen liggen. We mogen er voor 180 DK zo eentje mee nemen. Dat komt neer op zo'n 25 euro. Helemaal niet onredelijk. Vervolgens zoeken we een overdekt terras op en eten daar een stuk chocoladetaart met slagroom, waarbij we een kopje koffie drinken. Heerlijk. Dan lopen we naar een speelgoedzaak waar Annet op zoek gaat naar een cadeautje voor de eerstvolgende verjaardag van onze oudste (en voorlopig nog enige!) kleinzoon. Het wordt een dierenpuzzel, waarbij de geluiden van de dieren ten gehore worden gebracht als je het juiste puzzelstukje in de juiste opening stopt. Heel grappig. En volgens Annet opvoedkundig dubbel nuttig: de oog- handcoördinatie wordt geoefend en het kind leert welke geluiden bij welke dieren horen.
Dan zoeken we de bushalte weer op en nemen een andere lijn terug naar Faaborg. Dit keer krijgen we een omweg via een ander gedeelte van Fuenen. Het gaat werkelijk helemaal door de bushbush, maar we krijgen wel schitterende uitzichten te zien. Als we terug zijn op de boot, lees ik het eerste hoofdstuk van Harry Potter en onderneem daarna een korte siësta. Daarna nemen we de fietsen en rijden naar het dichtbijgelegen voormalige vissersdorpje Dyreborg. Het ligt in een baai even verder dan Faaborg en je hebt een schitterend uitzicht over zee. We kijken nog even naar mensen die oefenen in het kajakvaren en fietsen dan weer terug naar de haven. Daar blijkt de havenmeester als langs te zijn geweest voor de havengelden, zodat we naar het kantoor in de oude haven moeten om aan onze verplichtingen te voldoen. Dat gedaan zijnde eten we weer aan boord, waarna ik de Nederlandse weerkaarten van het KNMI voor de komende dagen binnenhaal. Ook die ziet er tot en met zaterdag niet best uit. Maar wie klaagt daarover? We liggen in op een prachtig plekje en hebben tijd zat. Dan gaan we begin volgende week pas naar Kiel. Er zijn hier nog genoeg leuke dingen te doen. Al was het maar Harry Potter uitlezen en een volgende film van Jane Austen bekijken. O ja, en natuurlijk moet ik nog lessen voorbereiden voor het volgende seizoen!

Donderdag, 26 juli 2007
We staan om 08.00 uur op en maken ons toilet. Daarna nemen we ons ontbijt en blijkt Annet erg veel last te hebben van rugpijn. Daar had ze de laatste dagen al meer last van, maar nu is het zo erg dat ze eigenlijk niet meer fatsoenlijk kan zitten. Of lopen of liggen is het devies. We besluiten dan ook om vandaag nog in Faaborg te blijven, hoewel de wind en de windrichting zodanig is, dat we boven Als langs naar Soenderborg zouden kunnen. Daar staat tegenover, dat er vandaag een heel stel oude zeilschepen in Faaborg binnenvalt en er een feest wordt gegeven op het haventerrein. Kunnen we dat vanmiddag en vanavond ook meemaken. Dan gaan we naar het centrum om wat kleine inkopen te doen: speltbrood bij de bakker en twee (kleine) gebakjes, en verder nog wat kinderspeelgoed voor het jongste geslacht. Daarna brengen we de rest van de morgen door met lezen en luieren. Ik ben druk met Harry Potter bezig en vind het verhaal weer erg goed geschreven. Omstreeks 12.30 gebruiken we een heel lichte lunch en ondernemen daarna een korte siësta. Daarna pakken we de fietsen en rijden naar de oude haven om de binnenkomst van de eerder genoemde schepen mee te maken. Dat heeft nogal wat voeten in de aarde, omdat het een hele vloot schepen betreft. De grote mogen eerst voor de wal en daarna de kleintjes. Het is grappig om te zien hoe twee meisjes helemaal bovenin de mast klimmen van een tweemaster om de bovenste (vierkante) zeilen te bergen. Het is een heel karwei, en vanwege de hoogte ook niet van gevaar ontbloot, maar de dames klaren het uitstekend! Dan begint het te regenen en schuilen we even in de biertent. Omdat we daar dan toch zijn en de tap net open gaat, koop ik een Deens biertje en een Deense braadworst daarbij. Eigenlijk is dat allemaal natuurlijk typisch Duits, maar de Denen doen het net zo. Na het nuttigen van beide versnaperingen rijden we weer naar de boot. Daar lezen en luieren we verder, tot Annet begint met het eten koken. Het wordt een couscous gerecht met allerlei licht ongebruikelijke ingrediënten, zoals corned beef, champignons en dergelijke. Niettemin is het geheel heel goed eetbaar. We sluiten af met Ymer met rødgrød, lekker en gezond. Dat laatste veronderstel ik dan maar.
Om 20.00 uur lopen we naar de haven om iets van het feest aldaar mee te maken. We bekijken eerst weer de schepen, die voor de kant liggen en sluiten ons dan aan bij een groep mensen, die een taartbakwedstrijd bekijkt. Het thema is de huidige oude schependag en bij elke taart is daaraan dan ook in vorm en/of garnering aandacht besteed. Er zijn hele bouwwerken met masten en zeilen, blauw zeewater en betonning en dergelijke. Wie de taartwedstrijd uiteindelijk heeft gewonnen weten we niet, want tegen het einde moeten we weer voor de regen schuilen in de biertent. Dit keer laten we bier en braadworst aan ons voorbijgaan. Maar als de regen is opgehouden blijken we nog wel op tijd om mee te doen met het taart eten dat na de wedstrijd plaatsvindt. Al wie dat wil mag een kartonnen bakje nemen en krijgt daar een stukje taart van zijn keuze op gelegd om op te eten. Ik probeer twee stukjes, Annet één. Heerlijk. Wat mij betreft hebben ze allemaal gewonnen.
Terug op de boot type ik dit verslag in. Daarna Potter lezen en slapen.

Vrijdag, 27 juli 2007
Als ik na het opstaan de weerkaarten van de Deense weerwebsite bekijk is duidelijk, dat we vandaag niet weg kunnen. Het waait te hard en uit de verkeerde richting ZW5-6. Helaas maar het is niet anders. Ik lees maar weer een heel stuk in Harry Potter. Spannend en leuk. Om 11.00 bezien we het vertrek van de oude zeilschepen vanuit de oude haven. Dat kan alleen met hulp van de havendienst, die de grote schepen eerst vrij moet trekken van de lagerwal, waar ze afgemeerd liggen. Uiteindelijk lukt het alle schepen om heelhuids de haven uit te komen. Wat de windrichting betreft hebben ze geen problemen. De ZW wind blaast ze recht naar Svendborg, de volgende pleisterplaats. Wij gebruiken hierna onze lunch en ondernemen een siësta. Daarna bezoeken we het enige Faaborgse museum, dat we in al die jaren nog niet bekeken hadden: het gevangenismuseum. In het voormalige cachot van Faaborg is een tentoonstelling ingericht van het gevangeniswezen door de eeuwen heen, vooral gericht op de Deense situatie. Tot halverwege de vorige eeuw had elke grotere stad zijn eigen stadsgevangenis. Zo ook Faaborg. Een gebouw met drie verdiepingen, en op elke verdieping een cellengang. In de kelder wordt een indruk gegeven van het gevangeniswezen in vroegere eeuwen. Toen gold het element van vergelding en wraak nog heel openlijk. De gevangenen werden dan ook behandeld als beesten: opgesloten in een donker hol, met kettingen om nek en enkels, alleen voorzien van water en brood en verder helemaal niets. Op de hoger gelegen verdiepingen wordt de situatie van meer moderne tijden weergegeven. Daarin herken ik de cellencomplexen zoals ik die bij mijn werk bij de KMar wel heb gezien. Met foto's en verhalen wordt geprobeerd een indruk te geven van de ervaringen van individuele gevangenen. Vooral de verhalen van gevangenen die in hun eigen stadsgevangenis hun straf moesten ondergaan zijn nogal aangrijpend. Zo wordt door een dergelijke gevangene verteld, dat hij 's avonds vanuit zijn stille cel zijn kinderen kon horen rolschaatsen op het stadsplein. Dat vond hij wel heel verschrikkelijk. Kan ik me voorstellen! Na de gevangenis gaan we weer terug naar de boot. We lezen en luieren nog wat en fietsen dan naar het stadje terug om een restaurant op te zoeken. Het wordt de 'Lille Apotek', een bar annex restaurant, dat kennelijk pas sinds kort tot het verstrekken van maaltijden is overgegaan. We bestellen een schnitzel met gebakken aardappelen in de veronderstelling dat ze daar toch niet veel aan kunnen bederven. Dat blijkt inderdaad te kloppen, maar de wachttijd (3 kwartier!) is toch wel heel erg lang voor een dergelijk simpel gerecht. Geen fooi dus. En als dessert kopen we bij de 'Vafelbageren' een 'Belgisk vafel', Annet met ananasijs en ik met softijs. Een typisch Deense combinatie, maar wel lekker!
Terug aan boord lezen we en drinken nog wat. Tegen 23.00 uur gaan we naar bed.

Zaterdag, 28 juli 2007
Volgens de weerkaarten die ik de vorige avond van de Deense site heb gehaald, zouden we vandaag moeten kunnen vertrekken. Het is windkracht 4 uit het ZW, zodat we boven Als langs naar Soenderborg zouden moeten kunnen. Helaas blijkt de weerdienst de gegevens in de loop van de morgen veranderd te hebben. Nu praten ze opeens over windkracht 5, waarbij de windrichting bovendien vanaf 14.00 uur zou veranderen in W. Dan zouden we de wind dus pal tegen hebben. We besluiten derhalve niet te gaan, maar te blijven liggen. Tegen 10.00 begin ik daar spijt van te krijgen, want van windkracht 5 is helemaal niets te merken. Aan de andere kant is het waarschijnlijk, dat we niet veel verder komen dan Soeby op Aeroe, waar we niet veel wijzer van worden. Hier in Faaborg hebben we internet, winkels en een goede ligplaats, in Soeby hebben we de eerste twee zaken niet, en het laatste moeten we maar afwachten. We blijven dus definitief in Faaborg vandaag. Voor morgen worden betere berichten afgegeven, we hopen dan in één keer naar de Schlei en misschien wel naar Kiel te kunnen. Ik lees Harry Potter uit.
In de middag ondernemen we nog een fietstocht naar het kustplaatsje Bjoerne, vanwaar regelmatig een veerboot vertrekt naar Fynshav op Als. Onderweg schuilen we tegen een regenbui in de paardenstal van een hobbyboer. De vrouw des huizes wijst op het hooi dat ze gisteren nog droog binnen hebben gekregen. Ze hadden vandaag de rest willen ophalen. Maar daar zal met deze buien dus wel niets van komen. Het weer is echt helemaal in de war!
Terug op de boot lezen en luieren we nog wat en maken dan het avondeten gereed: 'fadkoteletter' met 'Bratkartoffeln'.

Zondag, 29  juli 2007
Ik ben al vroeg op om de laatste Deense weergegevens via internet binnen te halen. De wegsite www.dmi.dk is werkelijk een heel goede! Voor ons doel zijn vooral de 'Farvandsudsigter' erg nuttig. Over het hele gebied van de Deense archipel is met pijltjes de windrichting en met kleuren de windkracht aangegeven. Zo krijg je heel genuanceerde verwachtingen over de windsterkte en -richting op de verschillende Deense wateren. Het opvallende voor vandaag is, dat er een ernstig meningsverschil lijkt te zijn tussen de Duitse en de Deense meteorologen. Natuurlijk hebben we ook de berichten van Pinneberg binnengehaald voor het weer op de westelijke Oostzee. De 'Wetterdienst Hamburg' zegt daar het volgende over:

SEEWETTERBERICHT FUER NORD- UND OSTSEE
HERAUSGEGEBEN VOM SEEWETTERDIENST HAMBURG
29.07.2007, 06 UTC:

VORHERSAGEN BIS HEUTE MITTERNACHT:
BELTE UND SUND:
WESTLICHE WINDE 5 BIS 6, VORUEBERGEHEND ETWAS ABNEHMEND,
SCHAUERBOEEN, SEE 1 BIS 1,5 METER.

WESTLICHE OSTSEE:
WESTLICHE WINDE 5 BIS 6, ETWAS ABNEHMEND, SCHAUERBOEEN, SEE 1
BIS 1,5 METER.

Dat is weliswaar iets beter dan gisteren. Toen spraken ze zelfs van:
WESTLICHE OSTSEE:
WEST 5 BIS 6, VORUEBERGEHEND ZUNEHMEND 6 BIS 7, SCHAUERBOEEN,
SEE 1,5 BIS 2 METER.

Maar natuurlijk is het nauwelijks een echte verbetering te noemen.
De Denen vertellen op hun kaartje van de westelijke Oostzee een heel ander verhaal. Inderdaad is er een klein gebiedje in de buurt van Marstal waar windkracht 5 uit het ZW staat, maar voor de rest wordt voor de hele westelijke Oostzee windkracht 4 of minder aangegeven met een golfhoogte van minder dan een halve meter.
Wie moeten we nu geloven?
We besluiten letterlijk met de Denen in zee te gaan. Als we het huidige weer in Faaborg bekijken staat er amper windkracht 4, in overeenstemming dus met wat de Denen zeggen. En ook als ik naar de lucht kijk (witte en donkere wolken tegen een blauwe lucht) kan ik me die windkracht 6, laat staan 7 helemaal niet voorstellen!
We maken het schip gereed voor vertrek naar zee en gooien los. Het eerste stuk tussen de eilandjes voor Faaborg door stelt de zee niets voor. Ondanks dat het lagerwal is. Dat zegt nog niet alles, omdat de kracht van de golven door de verschillende ondieptes behoorlijk gebroken kan worden. Maar ook de windkracht is niet verontrustend. Vast niet meer dan 4, misschien een enkele vlaag 5. Geen kopjes op het water. Moet allemaal kunnen. Als we onder de punt van Aeroe vandaan komen krijgen we met de echte Kleine Belt te maken. Hoewel het schip een beetje danst op de golven, valt het allemaal heel erg mee. Ik besluit niet rechtstreeks naar Kiel te varen, maar liever eerst onder de hoge wal van Als te komen. Ik zet een koers uit even voorbij Mommark en we steken de Kleine Belt dwars over. Ondanks dat het stuk water 'klein' heet, is dat voor ons (met een gemiddelde snelheid van 5 knopen) toch nog wel een uur varen. Als we ter hoogte van Mommark zijn, is het weer zo vertrouwenwekkend dat ik een koers op de Schlei uitzet. Nog even de inham van de Kalkgrund (waar bij westenwind heel hoge golven uit kunnen komen!) voorbij en we zitten onder de Duitse kust. Inmiddels ontstaat er boven de Duitse kust een heel zwarte lucht, die met de ZW wind onze kant uitkomt. Nog even hebben we de hoop dat we er voor langs kunnen varen, maar dat lukt niet. Er zit behoorlijk wat regen in, maar omdat we het zagen aankomen hebben we tijdig de zeilbroeken en laarzen aangetrokken. Het meest vervelende van de bui is nog dat het zicht aanzienlijk beperkt wordt. Maar de GPS blijft gewoon aangeven waar we heen moeten en we varen rustig verder. Ter hoogte van de Schlei zien we boven land een tweede bui ontstaan. Die zou achter ons langs moeten gaan. Maar merkwaardigerwijs (terwijl wij op zee toch echt ZW wind hebben) lijkt het wel of de bui met ons mee drijft en zelfs op ons af komt. Even later wordt duidelijk hoe dat in elkaar zit. Terwijl de regen neerhoost boven de kust, verandert de wind van ZW naar W en komt de bui recht op ons af. Ik blijf scherp letten op de zeilboten die aan loef meevaren. Als die plat gaan, moet ik mijn fok ook weghalen! Even later zie ik de boten in de wind opsteken en hun grootzeil strijken. Samen met Annet haal ik de fok weg en even later valt de bui over ons heen. Regen en wind, onmiddellijk oplopende golven, die echter door de harde regen weer platgeslagen worden. Heel stukje natuurgeweld, waar we zomaar in terecht komen. Toch blijven de Denen hun gelijk houden, want windkracht 7 zit er echt niet in die bui.
Ook nu weer trekt het zicht dicht en blijf ik de koers sturen die de GPS opgeeft. Gelukkig is de regen snel overgetrokken en wordt de omgeving weer wat meer zichtbaar. Helaas blijft er een nogal rommelig zeetje over van de plotselinge windschifting. De golven uit zuidwestelijke richting blijven nog door staan, terwijl die vanuit het westen zich gaan opbouwen. Niettemin komen we al rollend en schommelend omstreeks 17.30 in Holtenau. We leggen het schip snel vast en nemen de eerste bus naar het centrum. Vanaf daar lopen we naar het internetcafe en sturen we berichtjes naar famlieleden dat we inmiddels veilig in Kiel zijn aangekomen. Bovendien ontdekken we op de Deense site, dat het weer voor morgen werkelijk om te huilen is. Nu komt er echt windkracht 7 op de Oostzee. Als we in Faaborg gebleven waren, hadden we minstens tot woensdag vastgezeten! Het maakt natuurlijk geen verschil meer, maar het geeft ons wel het gevoel de juiste belissing te hebben genomen. En met betrekking tot de weersverwachtingen van de Duitsers: we hebben de stellige indruk, dat zij in hun berichten gewoon de hoogste waarde geven die in het betrokken zeegebied voorkomt (ook al is dat maar in een heel klein deeltje ervan) en dat ze die laten gelden als de windkracht voor het hele zeegebied. Vandaar die windkracht 5 - 6 voor de westelijke Oostzee met zogenaamde buien van 7. Een heel hinderlijke manier van weersverwachtingen opstellen, vinden wij. Eerlijk gezegd hebben we voor de Deense manier van werken meer waardering!
Daarna bezoeken we een nabije Chinees alwaar we een zeer uitgebreid menu krijgen voorgeschoteld: kip en eend, aangevuld met nasi en witte rijst, voorafgegaan door pangsits en kleine loempia's, afgerond met ijs als dessert en het geheel overgoten met twee grote halve literglazen 'Schwartzbier'. Heerlijk! Eigenlijk teveel van alles.
Met de bus gaan we daarna terug naar de haven, maken nog een korte wandeling voor de bevordering van de spijsvertering en gaan daarna naar bed.

Maandag, 30 juli 2007
De nacht is nogal onrustig in Holtenau. Er gaan verschillende grote schepen via de oude sluis naar het NOK, wat betekent dat ze vlak bij onze ligplaats langsvaren. Het slaan van de schroef kun je daarbij heel duidelijk horen als een fel sissend geluid tegen de stalen wand van het schip. Bovendien komt om 01.30 nog een medewatersporter achter ons aanleggen, waarbij hij nogal lang op de kant blijft kletsen met mij onbekende lieden en bovendien zijn motor voor mijn besef oneindig lang aan laat staan. Daarna val ik weer in slaap, maar wordt daaruit wreed gestoord als om 07.15 de havenmeester op de boot tikt omdat hij zijn havengeld wil hebben. We gaan er maar uit en maken het schip gereed voor vertrek. Als we zover zijn roep ik eerst de sluis van Holtenau op om te vragen wanneer we geschut zouden kunnen worden. Dat blijkt om 09.30 te zijn. We zorgen dat we tijdig voor de sluis liggen en met een hele meute verregende watersporters varen we de sluis in. We leggen snel aan bakboordskant aan, terwijl voor ons een groot Engels jacht met de naam 'Azygos' met een stuk of 5 bemanningsleden allerlei toeren in de sluis maakt en er niet in slaagt een lijn aan wal te krijgen. Ze trekken het schip achteruit en proberen het nog een keer. Ik geef ze maar een handje en pak het voorlijntje van ze aan. De achterlijn redden ze dan zelf. Ik krijg een 'pat on the back' met de opmerking, dat dit 'very good' van mij was. Nou ja ... schipperen doen ze niet zo geweldig, waarschijnlijk kunnen ze heel goed zeilen, die mannen!
In een lange regenbui varen we vervolgens over het NOK richting Gieselau, waar we ons hebben voorgenomen aan te leggen. Uit de Duitse weerberichten hebben we geconcludeerd, dat we morgen toch de Elbe nog niet over kunnen. Er wordt weer met windkrachten gesmeten, dat je er bang van wordt. Zodoende heeft het geen zin om zo snel mogelijk in Brunsbuettel te komen. Waarschijnlijk is woensdag vroeg genoeg. We doen het dus maar rustig aan. Om beurten nemen Annet en ik een half uur het roer, zodat ieder ook tijd heeft om nog wat andere dingen te doen. Zoals bijvoorbeeld het intypen van dit verslag.
Intussen gaan de roertorns gewoon door en de regen ook. Pas tegen 12.30 stopt de laatste. Dat is een hele verlichting. Onderweg neem ik de Mittelfrist Nordsee op. Die luidt voor de voor ons belangrijke gebieden als volgt:

VORHERSAGEN VON MO, 30.07.2007 00 UTC:
WINDSTAERKE BEAUFORT, WELLENHOEHE METER

DT.BUCHT (54.7N  5.7E) WT: 16 C
DI 31. 00Z: NW    6-7  /   8   3.5 M //
DI 31. 12Z: NW    5-6  /  7-8   3  M //
MI 01. 00Z: W-NW  4-5  /        2  M //
MI 01. 12Z: SW    4-5  /        1  M //
DO 02. 00Z: S      3   /       0.5 M //
DO 02. 12Z: SE-S   3   /       0.5 M //
FR 03. 00Z: NW     4   /       0.5 M //
FR 03. 12Z: W-NW   5   /        1  M //
SA 04. 00Z: W     3-4  /        1  M //
SA 04. 12Z: SW    4-5  /        1  M //

IJSSELMEER (53.0N  5.1E) WT: 17 C
DI 31. 00Z: NW-N  5-6  /  7-8  0.5 M //
DI 31. 12Z: NW     5   /  6-7  0.5 M //
MI 01. 00Z: W     0-2  /       0.5 M //
MI 01. 12Z: S     2-3  /       0.5 M //
DO 02. 00Z: E-SE  3-4  /       0.5 M //
DO 02. 12Z: NE-E   3   /       0.5 M //
FR 03. 00Z: NW    4-5  /       0.5 M //
FR 03. 12Z: W-NW  4-5  /       0.5 M //
SA 04. 00Z: SW     3   /       0.5 M //
SA 04. 12Z: SW    4-5  /       0.5 M //

Het ziet er dus ook volgens deze berichten naar uit, dat we morgen niet over de Elbe komen en dat woensdag de eerste gelegenheid is. Zo komen we om 15.30 bij Gieselau aan, waar we het schip voor de kant leggen.
Als we er zijn valt er gelijk een dikke regenbui op ons dak. We spannen de zonnetent als regenafweer en steken de kachel aan. Rust.
's Avonds eten we aan boord rijst met goulash en daarna kijken we een film, weer naar een boek van Jane Austen: Northanger Abbey. Alle ingrediënten zijn weer aanwezig: het onschuldige meisje, de onbetrouwbare schurk, de rijke weldoener en de rijke hypocriet, maar uiteraard ook de prins op het (letterlijk!) witte paard. En het loopt uiteindelijk goed af natuurlijk. Nou ja ... echt een film voor een regenachtige avond. En regenachtig was het zeker!
's Nachts een vrijwel ongestoorde slaap, behalve dan dat het schip wel erg aan zijn landvasten rukte bij de passage van een aantal grote schepen in het kanaal.

Dinsdag 31 juli 2007
Om 07.00 uur gaat de wekker. Goddeloos vroeg. We staan niettemin op en maken het schip gereed voor vertrek. Een kwartier later zitten we op het NOK, onderweg naar Brunsbuettel. Voor ons uit varen drie grote vrachtschepen, die in de eerstvolgende Weichenstelle rood licht krijgen. Daardoor houden ze ook ons op, want ze liggen vlak tegen de palen aan. Achter de palen langs varen is ook geen optie, want juist bij deze Weichenstelle ligt er een steiger vanaf de palen naar het NOK gebouwtje op de oever. We moeten dus wachten tot de coasters groen licht krijgen. Dat duurt wel even. Intussen beginnen ze wel weer naar het midden van het vaarwater te drijven en kunnen we tussen de palen en de grote schepen door verder. Juist als we zover zijn, krijgen de vrachtschepen groen licht en beginnen weer vaart te maken. Annet ziet nog net kans met de videocamera een opname te maken, waarbij ANDREA ongeveer net zo snel loopt als het vrachtschip. De bulbsteven naast ons lijkt ons niet te kunnen inhalen. Grappige opname moet dat zijn!
Al varend halen we de weerberichten binnen m.b.t. de Duitse Noordzeekust. Het blijkt dat er op de Elbe tussen Hamburg en Cuxhaven W - NW rond 5 staat, afnemend tot rond 4. Weliswaar wordt er gesproken over 'Schauerboeen', maar dat moeten we er dan maar bij nemen. We nemen ons voor om 12.30 voor de sluis in Brunsbuettel te gaan liggen, zodat we omstreeks 13.00 op de Elbe zouden kunnen zijn. Volgens ons moet dat te doen zijn. We zullen zien.
Inderdaad zijn we om 11.30 in Brunsbuettel. We leggen onmiddellijk aan bij de oliesteiger en toppen de tank helemaal op, net als de cans. In totaal een dikke 70 liter diesel wordt geladen. Tijdelijk leggen we even aan bij een groot Brits jacht. En om 12.30 varen we naar de sluis. We kunnen onmiddellijk naar binnen en zijn om 13.00 uur op de Elbe. Als de sluisdeuren opengaan voelen we al dat het geen lekker tochtje gaat worden. De golven lopen recht de sluis in en zelfs aan de drijvende steigers liggen we al te deinen. We gooien los en stomen de Elbe op. Twee grotere jachten varen met ons mee richting Cuxhaven. Ik probeer de route boven de rode tonnen te houden, maar wordt door wind en stroom behoorlijk naar bakboord weggezet. En de snelheid valt zwaar tegen! Natuurlijk leveren we altijd snelheid in als we tegen de vloed in deze tocht maken. Maar vrijwel altijd kunnen we een dikke 3 knopen blijven halen. Dit keer is het maar amper 2 knopen. De eerste rode ton kunnen we bijna niet voorbij komen! De boot gaat als stroop zo traag. Behalve de stroom zijn ook wind en golven pal tegen, en de wind is inderdaad een dikke 5. Bij de eerste ton hebben we het dan ook wel bekeken. Dit gaat uren duren, en mogelijk halen we Otterndorf zelfs niet op tijd. En met afgaand water vastlopen in de Medem met dit weer ... dat lijkt ons helemaal niets. Met een grote zwaai keer ik ANDREA dan ook en varen we terug naar de sluis van Brunsbuettel. Jammer, maar helaas. Nu varen we tussen de 7 en 8 knopen, vier keer zo snel als op de heenreis. Weldra zijn we dan ook geschut en leggen we aan in de jachthaven vlak bij de sluis. We maken vast aan een Nederlands schip, waarvan de bemanning erover denkt met HW richting Cuxhaven te gaan. Bij nader inzien besluiten ze dat niet te doen, mede gezien onze ervaringen met de windkracht. Met afgaand water krijg je bovendien wind tegen stroom en dus een zeetje dat hoort bij een windkracht van 1 of 2 Beaufort meer dan de feitelijke windkracht. Dat zou dus windkracht 7 worden. Daar voelen ze niets voor. Net als wij vertrekken ze morgen, zij het eerder dan wij: om 08.30.
Annet en ik gaan inkopen doen bij de Aldi, die vlak bij de haven zit. Daarna lopen we even door de hoofdstraat van Brunsbuettel om te kijken welke eethuizen geschikt zouden zijn om vanavond wat te eten. We kiezen uiteindelijk voor de Pizza Factory, waar we al eens eerder een goede maaltijd mochten genieten. Het wordt een 'Factory Pfanne', een gietijzeren schaal met daarin drie varkensmedaillons en 'Bratkartoffeln', alsmede wat groenten, zoals erwten en wortelen en mais. Daarbij een 'Salatbeilage' met icebergsla, tomaten, paprika en dergelijke. Het geheel besproeien we deze keer met 'Alsterwasser'. Ik had die drank al vaker bij de bieren zien staan, maar eerlijk gezegd nog nooit geprobeerd. Het blijkt bier te zijn met een soort van limonadesmaak. Naar mijn ervaring komt het aan op je geestelijke instelling. Als je een slok neemt met de gedachte bier te gaan drinken, is Alsterwasser een klap in je gezicht. Als je je daarentegen voorstelt een slokje limonade te gaan nemen, dan is het heel verfrissend en lekker. Nu ja, je moet het een keer geprobeerd hebben.
's Avonds heb ik bij het uitkijkpunt over de sluis nog een heel gesprek met één van de opvarenden van de 'Azygos', die hier ook in de haven ligt. De man blijkt chirurg te zijn, is ongeveer van mijn leeftijd,  en is erg geïnteresseerd naar mijn ervaringen indertijd als geestelijk verzorger bij de krijgsmacht en nu als leraar bij het VWO. Ik vergeet de tijd en Annet komt me even later helemaal ongerust zoeken.
Aan boord lezen en luieren we nog wat en gaan daarna naar bed. Het wordt niet een geheel ongestoorde nachtrust: de grote schepen varen op 10 meter langs de ligplaats naar de sluis en het jagen van de schroeven door het water snijdt door de hele boot heen. Ik gebruik dan ook maar een stel oordopjes en dat werkt uitstekend.

Woensdag, 1 augustus 2007
Gisteren heeft nog een motorsloep naast ons aangelegd. Vandaag maken we wat nader kennis met de schipper van de boot. We praten wat met elkaar op de steiger en ik laat de man mijn electronische navigatiesysteem zien. Hij blijkt voor het eerst sinds jaren weer op het water te zijn. Vanwege een ernstige ziekte van zijn vrouw was het daar niet meer van gekomen. Maar nu geniet hij met volle teugen. Behalve het varen hebben we ook in zekere zin het beroep gemeen, omdat hij net als ik in het onderwijs zit. Hij geeft verpleegkunde aan een HBO opleiding in Friesland. Ook hij gaat via Otterndorf en de kanalen terug naar Nederland en als wij zeggen dat we tegen 13.00 willen vertrekken, besluit hij ook naar de sluis te gaan. Tegen 13.00 roep ik de sluis van Brunsbuettel op en vraag wanneer de volgende schutting van jachten gaat geschieden. Dat blijkt over een kwartier te zijn. Wij maken dus los en gaan voor de sluis liggen. Het blijkt in de praktijk iets langer te duren, maar om 14.00 zijn we weer op de Elbe. Het ziet er nu heel anders uit dan gisteren. Toen een felle vloedstroom en een harde windkracht 5 uit het westen daarbij, zodat we vanwege wind en stroom en golven niet harder konden lopen op sommige momenten dan 1 tot 2 knopen. Nu staat er een zwak windje uit het NW en zijn er nauwelijks golven, zodat de snelheid van ANDREA onmiddellijk al op zo'n 3 knopen ligt. Dat scheelt een slok op een borrel! We steken bovendien over naar de bakboordskant van het vaarwater en varen zo dicht mogelijk bij de ondieptetonnen langs, zodat we zo min mogelijk last van de harde vloedstroom hebben. Als we even voor de monding van de Oste bovendien de fok nog kunnen bijzetten loopt de snelheid al gauw op tot een dikke 4 tot 5 knopen. Zodoende zijn we even na HW Otterndorf ter plaatse. We leggen het schip in een box en starten met het leggen van de mast. De motorsloep van onze kennis uit Brunsbüttel komt binnen als we de mast net hebben gestreken. We maken de boel zeevast en als alles opgeruimd is drinken we met zijn drieën een borrel in de kuip. Daarna gaan Annet en ik naar een restaurant in Otterndorf, waar we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld krijgen, overgoten (wederom) met bier. Dit keer 'Flensburger Pils', een echte eerlijke pils, zonder limonadesmaken.
Na de maaltijd maken we een wandeling naar het strand van Otterndorf en zijn daar getuige van een man die zijn hond traint. Het beest blaft op commando, gaat liggen, loopt vooruit, achteruit, gaat stil liggen, haalt een weggegooide frisbee op, allemaal op gebaren en bewegingen van de eigenaar alleen. Het is grappig om te zien en het beest heeft er kennelijk ontzettend veel plezier in. Terug aan boord lezen we nog wat en gaan dan slapen. Morgen om 08.00 uur wordt er naar binnen geschut en hopen we de reis naar Bremerhaven te kunnen aanvangen.

Donderdag 2 augustus 2007
Het is nog maar net 06.30 als we de Duitse buurman horen losgooien en tegen iemand zeggen dat hij alvast voor de sluis gaat liggen, want "um acht Uhr geht's los!". Wij draaien ons nog eens om en komen om 07.30 uit ons bed. We nemen ons ontbijt in de kuip en zien de verschillende schepen één voor één alvast richting sluis varen, waar ze aan de palen moeten gaan liggen wachten. Van voorgaande jaren weten we dat je nog vroeg genoeg bent als je het eerste schip uit de sluis de haven binnen ziet varen. En inderdaad, als dat ene schip arriveert, gooien we los en stomen rustig als de op één na laatste de sluis in. We gaan aan stuurboordskant liggen achter de motorsloep van onze kennis. Als ik het sluisgeld betaal zie ik een platbodem liggen: "De oude zon" uit Papendrecht. Ik maak een praatje met de schipper en ook hij blijkt mijn verhalen over de reizen naar Denemarken te hebben gelezen. Dit is kennelijk het jaar van de bekendheid van internet, want hij is al de zoveelste die ons daarvan kent. De schipper vraagt of ik in Bremerhaven onmiddellijk wil door varen naar Oldenburg. Kennelijk heeft hij mijn verhalen inderdaad gelezen! Maar ik zeg dat ik het dit keer niet zeker weet, omdat we op zijn vroegst twee uur voor HW Bremerhaven aankomen. En of die twee uren voldoende zijn om het hele stuk naar Oldenburg te halen? Bovendien is het niet zeker of we wel door de sluis bij de Geeste kunnen. Het loopt al tegen HW als we daar zijn, en dan is de doorvaarthoogte minimaal. We hebben wel meegemaakt dat we eerst een uurtje moesten wachten voor we er door konden. Onzeker dus allemaal.
Het schutten gaat redelijk snel en om 08.20 varen we op het Hadelner Kanal. Ik haal al snel de motorsloep in en een Duitse zeilboot, en daarna volg ik twee Duitsers in hun zeiljacht, die er flink de sokken in zetten. Op de spiegel van de boot is te lezen dat het schip uit Nordenhamm (aan de Weser) komt en ik ga er dus van uit, dat deze mannen van wanten weten. Ze varen snel, maar ik kan ze net bijhouden. Zo komen we om 11.30 bij Lintig. Daar ligt een Nederlands motorjacht bij de bedieningsknoppen te wachten. Ze drukken op de knop richting Bremerhaven, maar hebben kennelijk niet in de gaten dat de deur in die richting nog open staat en het licht voor het uitvaren van de sluis op groen staat. Er zal eerst aan de andere kant van de sluis iemand op de knop Bremerhaven moeten drukken, zodat de deur aan die kant dicht gaat en wij de deur aan onze kant kunnen open maken. Het wordt een heel gestuntel, dat tenslotte wordt opgelost door de aanwonende voormalige sluiswachter, die even het bedieningshokje binnengaat en de zaak voor ons regelt. Nu gaat de deur aan onze kant open en kunnen we naar binnen. Ik vaar als laatste de kolk in en leg aan de kant aan. De twee Duitsers die voor ons voeren liggen het dichtst bij de bedieningsknoppen in de sluis, maar niemand doet iets. Kennelijk denken ze dat de sluiswachter de rest ook wel voor hen zal regelen. Maar ik heb de man zien weglopen en zeg dus tegen de Nordenhammers dat ze op de knop Bremerhaven moeten drukken. Dat doen ze uiteindelijk. En inderdaad gaat nu de deur achter ons dicht en daarna de deur voor ons open. We varen uit. De twee Nordenhammers passeren een Nederlands motorjachtje dat voor hen voer en wij gaan ze achterna. Het eerste stuk is de snelheid beperkt door het nauwe kanaal, maar op de Geeste gaat het wat sneller. Zo komen we even na 14.00  bij de Geeste aan en worden vrijwel onmiddellijk geschut. Om 15.00 zijn we dan ook tussen de havenhoofden van Bremerhaven. Volgens de getijtafel is het om even na 16.30 echt HW in Bremerhaven, zodat de vloed nog steeds in de richting van Bremen loopt. We besluiten achter de Nordenhammers aan te varen en merken tot onze verrassing, dat we makkelijk de 7,5 knopen kunnen halen. Kennelijk hebben we minstens anderhalve knoop stroom mee! Het is 17.40 als we bij Elsfleth zijn, juist op het moment dat het daar HW is. We denken dat de stroom nu wel ongeveer op zal zijn, terwijl het bovendien behoorlijk begint te regenen. Daarom willen we aan de steiger in Elsfleth aanleggen en morgen verdergaan. Maar helaas blijkt de hele steiger mudvol te liggen. Dan maar door naar Oldenburg! Ondanks dat we het laatste stuk waarschijnlijk tegen de stroom in moeten varen. Vóór ons vaart een Nederlands beroepsschip, de Primavera uit Rotterdam, geladen met zand, en wij gaan haar maar achterna. We zijn juist de spoorbrug gepasseerd als we een Duits directiebootje aan de palen zien liggen langs het vaarwater. Er stapt iemand uit het stuurhuis en wij zwaaien vriendelijk naar hem. De man begint echter te roepen, dat er een 'Totalsperre' is in de Untere Hunte en dat we niet verder kunnen. Volgens onze gegevens zou de 'Sperre' eind vorige maand al afgelopen zijn, maar mogelijk hebben de werkzaamheden vertraging opgelopen en kunnen we inderdaad van 18.00 - 06.00 niet door de Hunte. Moeten we dan toch terug naar Elsfleth? Balen! Dan begint de man te roepen, dat we gas moeten geven. We moeten 'den da vorbei'. Hij wijst op een werkponton, dat volle kracht richting Oldenburg vaart, zo'n honderd meter voor ons uit. Dat doen we dan maar. Ik geef vol gas en tot mijn verbazing blijkt hier ook stroom te lopen. Met 7.7 knopen stomen we het varende platform achterna. Het lukt ons heel langzaam het ponton in te halen. Maar voorbijvaren is geen sprake van. We zouden vastlopen in de zuiging en geen kant meer op kunnen. Maar gelukkig houdt de schipper net na de hefbrug van de Hunte iets in en kunnen wij voorbijlopen. Ettelijke kilometers verderop draait het ponton naar een plek aan de oever en vangt daar kennelijk zijn werkzaamheden aan. Van een 'Totalsperre' is hier in elk geval geen sprake! We volgen de Nederlandse beroepsvaarder, die rustig doortuft naar Oldenburg. Bij de spoorbrug aangekomen horen we via de marifoon dat we een kwartier moeten wachten. Dan gaat de brug open en kunnen we de haven van Oldenburg binnenvaren. Er is nog precies één ligplaats in de jachthaven  vrij en ze hebben dus kennelijk op ons gerekend. We leggen het schip in de box en gaan het stadje in om wat te eten en te internetten. Via internet vinden we uit dat het morgen in Nederland rustig weer zal zijn met een zwakke tot matige wind uit het W. We gaan ervan uit, dat dat ook voor de Eems zal gelden. De Duitsers praten over NW 5 - 6, later draaiend naar ZW en afnemend tot 3. Dat is wat ons betreft ook prima. Daar zouden we de Eems wel mee over moeten kunnen.
Daarna wandelen we nog wat door het centrum, waar een openlucht jamsessie wordt gegeven op het plein bij het raadhuis. Maar ik vrees dat wij er een beetje te moe voor zijn. We gaan terug naar boord en gaan na een borrel naar bed. Morgen weer vroeg op!

Vrijdag, 3 augustus 2007
Het is 06.45 als we opstaan. We maken de boot snel gereed voor vertrek en gooien los. Terwijl we opvaren naar de Caeciliënbrücke roep ik de brugwachter op en vraag wanneer wij een opening zouden kunnen krijgen. Dat blijkt onmiddellijk te zijn. We hebben de radarmast al neergelegd, zodat de brug maar een metertje extra omhoog hoeft om ons te kunnen laten passeren. Daarna wacht de sluis. Er liggen geen beroepsschepen voor de kant en als ik de sluiswachter oproep, blijken we ook direct te kunnen passeren. De sluis wordt leeggemaakt en de deuren gaan open. Even na 07.30 varen we weer op het Kuestenkanal. We nemen weer om beurten het roer en zodoende heeft ieder ook wat tijd voor andere dingen. We schrijven aan onze verslagen en slapen nog wat. Het weer is een beetje merkwaardig. De zon straalt aan de hemel, maar helaas zijn er ook behoorlijk grote wolken aanwezig en staat er een stevig windje. Zodoende is het ondanks het zomers uiterlijk van het geheel toch behoorlijk koud. Annet en ik staan een poos te sturen met zeiljacks en handschoenen aan! Eigenlijk niet wat je verwachten en hopen zou in deze tijd van het jaar.
Om 13.30 zijn we bij de sluis van Doerpen. Als ik de sluiswachter oproep krijg ik prompt en vriendelijk antwoord. De sluiskolk is gereed, we kunnen zo binnenvaren. Binnen tien minuten zijn we erdoor